Tear-Water Tea - Tiles

My heart whispers

All that reason cannot hear

Tear-water tea consoles me

Melancholy, calm and still

Contemplating things that seem to me unfair

Flowers wilting in a vase

Lines that crease a child’s face

Shadows dancing as candles burn in solitude

As droplets fall into the kettle it overflows

Wonder steeps in release

I drink from the cup of wisdom bittersweet

Tear-water tea restores me

Words that wound and love that kills

Can’t see the forest

For the trees distract our view

Answers written in a book ignored

Empty boats to captain through the storms

Expectations that beckon through a prison door

The journey pulls my head from the sand

As we weep with the wise

And reject laughter

Crowing from the mouths of fools

Weakened by the strain

Old habits return

Like a hand outstretched

Grasping for the stick unfetched

As droplets fall into the kettle it overflows

Wonder steeps in release

I drink from the cup of wisdom bittersweet

Tear-water tea restores

Simple and pure

Silent recourse

Cleansing remorse reveals

Silver the lining that shines in the tin

At peace with truth

Inspired by «Owl at Home» by Arnold Lobel

Mijn hart fluistert

Al die reden kan niet horen

Traanwaterthee troost me

Melancholisch, kalm en stil

Dingen overwegen die mij oneerlijk lijken

Bloemen verwelken in een vaas

Lijnen die het gezicht van een kind vouwen

Schaduwen dansen terwijl kaarsen branden in eenzaamheid

Als er druppels in de waterkoker vallen, loopt deze over

Wonder dringt tot loslaten

Ik drink uit de beker van wijsheid bitterzoet

Traanwaterthee herstelt mij

Woorden die verwonden en liefde die dodelijk is

Kan het bos niet zien

Want de bomen leiden ons zicht af

Antwoorden in een boek genegeerd

Lege boten om de storm door te komen

Verwachtingen die lonken door een gevangenisdeur

De reis trekt mijn hoofd uit het zand

Terwijl we huilen met de wijzen

En lach afwijzen

Kraaien uit de monden van dwazen

Verzwakt door de spanning

Oude gewoonten keren terug

Als een uitgestoken hand

Grijpen naar de stok onhaalbaar

Als er druppels in de waterkoker vallen, loopt deze over

Wonder dringt tot loslaten

Ik drink uit de beker van wijsheid bitterzoet

Traanwater thee herstelt

Eenvoudig en puur

stille toevlucht

Reinigend berouw onthult

Verzilver de voering die glanst in het blik

Vrede met de waarheid

Geïnspireerd door «Owl at Home» door Arnold Lobel