Supply and Demand - Tiles

My nerves are shot, the pressure’s on

It’s too much, I can’t respond

The sky is falling, the ground bursts

My head is pounding, my life is cursed

We’re burning out, no end in sight

The treadmill’s infinite

That’s how it seems each waking moment

No place for me to go

Now it’s like walking on hot coals

I’m lost in space

I feel demand outstrip my pace

I see the stares of faces blank

No more living for the chase

My knees are week, the days drag on

Same old thing, here and gone

More anger floods my words and thoughts

The wrong way to react yet nothing changes

They still turn their back

No place for me to go

Now it’s like walking on hot coals

I’m lost in space

I feel demand outstrip my pace

I see the stares of faces blank

No more living for the chase

Absent is empathy

When there’s nothing to believe

It’s all for one and none for all

Doing battle in the urban sprawl

My hands shake, my vision is blurred

Don’t ask again, I can’t be sure

Rain is slamming hard against my face

It’s pouring down in sheets

My energy’s gone, spent in defeat

No place for me to go

Now it’s like walking on hot coals

I’m lost in space

I feel demand outstrip my pace

I see the stares of faces blank

No more living for the chase

Mijn zenuwen zijn bekneld, de druk staat op

Het is te veel, ik kan niet reageren

De lucht valt, de grond barst

Mijn hoofd bonst, mijn leven is vervloekt

We branden op, geen einde in zicht

De loopband is oneindig

Zo lijkt het op elk wakker moment

Geen plaats voor mij om naartoe te gaan

Nu is het alsof je op hete kolen loopt

Ik ben verdwaald in de ruimte

Ik voel dat de vraag mijn tempo overtreft

Ik zie de blikken van gezichten leeg

Niet meer leven voor de jacht

Mijn knieën zijn week, de dagen slepen voort

Hetzelfde oude ding, hier en weg

Meer woede overspoelt mijn woorden en gedachten

De verkeerde manier om te reageren, maar er verandert niets

Ze draaien nog steeds de rug toe

Geen plaats voor mij om naartoe te gaan

Nu is het alsof je op hete kolen loopt

Ik ben verdwaald in de ruimte

Ik voel dat de vraag mijn tempo overtreft

Ik zie de blikken van gezichten leeg

Niet meer leven voor de jacht

Afwezig is empathie

Als er niets te geloven is

Het is allemaal voor één en niets voor allen

De strijd aangaan in de stadsuitbreiding

Mijn handen trillen, mijn zicht is wazig

Niet meer vragen, ik weet het niet zeker

De regen slaat hard tegen mijn gezicht

Het stroomt in lakens

Mijn energie is op, besteed aan een nederlaag

Geen plaats voor mij om naartoe te gaan

Nu is het alsof je op hete kolen loopt

Ik ben verdwaald in de ruimte

Ik voel dat de vraag mijn tempo overtreft

Ik zie de blikken van gezichten leeg

Niet meer leven voor de jacht