Pretending to Run - Tiles

Que ferai-je donc?

Où aller?

Où me tourner?

Vers qui me réfugier?

Sit — Stare … I hear voices

Noises in my head

Looping endlessly

Through my wing-clipped history

There’s no place to run

From uncertainty

My illusions are mocking me

Your broken faith

Has turned my heart to stone

Endless night

Cold and dark

A poison pen

Poison mind

Answers crawl from my wound

Casting shadows in my corner

Invisible in plain sight

Pretending to run away

Heavy the wooden door

Like nothing I have seen before

Indecision delivering destiny

Something that was never meant to be

Sit — Stare … pray silent grace

Fears to erase

Memories shift like sand

On winds I never planned to sail

I return from yesterday

Where the hours pass like days

A sentimental dream

Carries me

Que ferai-je donc?

Of aller?

Van mij tourner?

Vers qui me réfugier?

Zit — Staar … Ik hoor stemmen

Geluiden in mijn hoofd

Eindeloos loopen

Door mijn gevleugelde geschiedenis

Er is geen plek om te rennen

van onzekerheid

Mijn illusies bespotten me

Je gebroken geloof

Heeft mijn hart in steen veranderd

Eindeloze nacht

Koud en donker

Een gifpen

vergif geest

Antwoorden kruipen uit mijn wond

Schaduwen werpen in mijn hoek

Onzichtbaar in het zicht

Doen alsof je wegrent

Zwaar de houten deur

Zoals niets dat ik eerder heb gezien

Besluiteloosheid die het lot bezorgt

Iets dat nooit bedoeld was te zijn

Zit — staar … bid stille genade

Angst om te wissen

Herinneringen verschuiven als zand

Op wind die ik nooit van plan was te zeilen

Ik kom terug van gisteren

Waar de uren verstrijken als dagen

Een sentimentele droom

draagt ​​mij