Drunkmare - Ticonderoga

I don’t forget too much

But what a fog this was

We had just tripped into the door

Nothing short of a little drunk

I felt the wild in my skin

Like a mute in the sound

And the sound just grew like a welcome-home

I traced my steps

Found a trail of blood

I had shot myself in the head

And couldn’t think straight for months

Ik vergeet niet te veel

Maar wat een mist was dit

We waren net tegen de deur gestruikeld

Niets minder dan een beetje dronken

Ik voelde het wild in mijn huid

Als een demper in het geluid

En het geluid groeide gewoon als een welkom thuis

Ik volgde mijn stappen

Ik heb een bloedspoor gevonden

Ik had mezelf door het hoofd geschoten

En kon maandenlang niet helder denken