These Laughing Bones -

The sailor won’t keep his hands in his pockets

He won’t write his letters in red

Bad luck is like bad news

With no end to how it spreads

The sailor killed a wren on New Year’s Day

He nailed his right boot to the mast

He never whistle’s on board they say

But wakes each morning with his flask

Beneath the roots of the ocean

Under the shade of the sea

Gather these laughing bones

Darling, beg mercy for me

Above the branches of clouds

Atop the crown of the sky

Let your tears fall

And join the waves where I lie

Good luck is offered to the sailor

With a fist he gives it back

True luck it floes from the prayer

Blood the only thing that can bring it back

A broken promise, a broken man

A cooper’s ax, a guilty hand

A tall drink, a head slammed

A rivet joined to seal the damned

Beneath the roots of the ocean

Under the shade of the sea

Gather these laughing bones

Darling, beg mercy for me

Above the branches of clouds

Atop the crown of the sky

Let your tears fall

And join the waves where I lie

The captain throws a plant from the wheelhouse

«Do you want us to wreck?

Plants seek the earth just as we do!

Bring up some wine to pour on deck.»

But there’s something foul in the mixture

The barrel’s opened wide

There’s the sailor at the bottom

There’s the sailor going over the side

Beneath the roots of the ocean

Under the shade of the sea

Gather these laughing bones

Darling, beg mercy for me

Above the branches of clouds

Atop the crown of the sky

Let your tears fall

And join the waves where I lie

De zeeman houdt zijn handen niet in zijn zakken

Hij schrijft zijn brieven niet in het rood

Pech is als slecht nieuws

Zonder einde aan hoe het zich verspreidt

De matroos doodde een winterkoninkje op nieuwjaarsdag

Hij spijkerde zijn rechterlaars aan de mast

Hij fluit nooit aan boord, zeggen ze

Maar wordt elke ochtend wakker met zijn fles

Onder de wortels van de oceaan

In de schaduw van de zee

Verzamel deze lachbotten

Lieverd, smeek om genade voor mij

Boven de takken van wolken

Bovenop de kroon van de hemel

Laat je tranen vallen

En voeg je bij de golven waar ik lig

Veel geluk wordt aangeboden aan de zeeman

Met een vuist geeft hij het terug

Echt geluk het vloeit uit het gebed

Bloed is het enige dat het terug kan brengen

Een gebroken belofte, een gebroken man

De bijl van een kuiper, een schuldige hand

Een grote borrel, een kop dichtgeslagen

Een klinknagel verbonden om de verdoemden te verzegelen

Onder de wortels van de oceaan

In de schaduw van de zee

Verzamel deze lachbotten

Lieverd, smeek om genade voor mij

Boven de takken van wolken

Bovenop de kroon van de hemel

Laat je tranen vallen

En voeg je bij de golven waar ik lig

De kapitein gooit een plant uit de stuurhut

«Wil je dat we slopen?

Planten zoeken de aarde net als wij!

Breng wat wijn mee om op het dek te schenken.»

Maar er zit iets vies in het mengsel

De loop staat wijd open

Er is de zeeman aan de onderkant

Daar gaat de matroos over de kant

Onder de wortels van de oceaan

In de schaduw van de zee

Verzamel deze lachbotten

Lieverd, smeek om genade voor mij

Boven de takken van wolken

Bovenop de kroon van de hemel

Laat je tranen vallen

En voeg je bij de golven waar ik lig