Dim Light - THONY

I’m not afraid of you

Day is burning and your dim light soothes my pain

Or is just these freezing air

You left the spell of your presence all around me

I still recognize your voice

But too long to remember your disarming face

Another sleepless night

Waiting for relief just for a piece of you

I wonder if I will see you again

Before this wait turns willing into rage

I know we both besought as we are born secluded in our world with no breath or

choice

But I have to see you

I cannot find anything like this

The moon has shades upon

I give my time to strangers and I can’t get how

Things will change me on and on

And turns me out and tear me down

And freeze my cold eyes as they has to be

I’m not afraid of gloom but I have to figure out this sadness

This sadness unfair

I wonder if I will see you again

Before this wait turns willing into rage

I know we both besought as we are born secluded in our world with no breath or

choice

I have to see benath the memories of our path

It’s just a matter of time how long have you been here

So I can find you there

Where I’m out and guide by the candles of our path

Ik ben niet bang voor jou

De dag brandt en je schemerige licht verzacht mijn pijn

Of is het gewoon deze ijskoude lucht

Je liet de betovering van je aanwezigheid overal om me heen achter

Ik herken je stem nog steeds

Maar te lang om je ontwapenende gezicht te onthouden

Nog een slapeloze nacht

Wachten op verlichting alleen voor een deel van jou

Ik vraag me af of ik je weer zal zien

Voordat dit wachten verandert in woede

Ik weet dat we allebei smeekten omdat we afgezonderd in onze wereld worden geboren zonder adem of

keuze

Maar ik moet je zien

Ik kan zoiets niet vinden

De maan heeft schaduwen

Ik geef mijn tijd aan vreemden en ik weet niet hoe

Dingen zullen me keer op keer veranderen

En zet me uit en haalt me ​​neer

En bevries mijn koude ogen zoals ze moeten zijn

Ik ben niet bang voor somberheid, maar ik moet dit verdriet uitzoeken

Dit verdriet oneerlijk

Ik vraag me af of ik je weer zal zien

Voordat dit wachten verandert in woede

Ik weet dat we allebei smeekten omdat we afgezonderd in onze wereld worden geboren zonder adem of

keuze

Ik moet onder de herinneringen aan ons pad kijken

Het is gewoon een kwestie van tijd hoe lang je hier al bent

Zodat ik je daar kan vinden

Waar ik buiten ben en leid door de kaarsen van ons pad