Bitter&Broken - Think Again

I wish that you could see,

Everything that I saw for you and me,

No turning back now,

Everything felt perfect,

Through glassy eyes it all seemed worth it,

So did I deserve this?

A bitter, broken heart to live with,

I stopped to wonder why,

You let go of my hand that night,

And, I know I will,

Still try to put forth the effort,

To move past what I remember,

Teach me, how can I forget her?

Stuck in the back of my mind,

I want to leave you behind,

I’m just the person that you left with all your burdens,

Tell me something that I don’t already know,

Cause you’re just so eager,

Eager to let go,

Like you do all the time,

Leave and I don’t know why,

But your ghost follows me everywhere,

And the reason that you left was so unfair,

So do you miss me now, like I missed you then?

And how can you say,

That we should just be friends?

While I can hardly get any sleep at night,

You make believe that everything’s alright,

Am I the person that you left with all your burdens?

Cause it feels like it’s eating me alive,

Does it feel strange when you’re layin on his bed?

Like nothing’s changed?

As he kisses your forehead,

And don’t you ever tell me that you know,

Exactly how it feels,

Because I would’ve given everything up for you,

And now I never want to see your face again,

Ik wou dat je kon zien,

Alles wat ik zag voor jou en mij,

Geen weg terug nu,

Alles voelde perfect,

Door glazige ogen leek het allemaal de moeite waard,

Dus heb ik dit verdiend?

Een bitter, gebroken hart om mee te leven,

Ik stopte om me af te vragen waarom,

Je liet die nacht mijn hand los,

En ik weet dat ik dat zal doen,

Probeer nog steeds de moeite te doen,

Om voorbij te gaan aan wat ik me herinner,

Leer me, hoe kan ik haar vergeten?

Vast in mijn achterhoofd,

Ik wil je achterlaten,

Ik ben gewoon de persoon die je achterliet met al je lasten,

Vertel me iets dat ik nog niet weet,

Omdat je zo gretig bent,

Gretig om los te laten,

Zoals je altijd doet,

Ga weg en ik weet niet waarom,

Maar je geest volgt me overal,

En de reden dat je wegging was zo oneerlijk,

Dus mis je me nu, zoals ik je toen miste?

En hoe kun je zeggen,

Dat we gewoon vrienden zouden moeten zijn?

Hoewel ik 's nachts nauwelijks kan slapen,

Je doet geloven dat alles in orde is,

Ben ik de persoon die je achterliet met al je lasten?

Omdat het voelt alsof het me levend opeet,

Voelt het raar als je op zijn bed ligt?

Alsof er niets is veranderd?

Terwijl hij je voorhoofd kust,

En vertel me nooit dat je weet,

Precies hoe het voelt,

Omdat ik alles voor je zou hebben opgegeven,

En nu wil ik je gezicht nooit meer zien,