Preface -

They say the creases of a book mark the pages you were stuck on the longest.

They say the creases of your heart mark the moments you will never forget.

I

fall

asleep every night pleading with God to wake me from this horror in which I

live.

But nothing ever changes.

Life never changes.

Maybe I’m stuck on one of the pages.

God, am I stuck on one of the pages?

You wrote the plot to make me who I am.

Expectations piercing through my chest, I try to escape, but these labels are

too heavy to lift.

I have my problems, but I’m not convinced they’re self-inflicted.

So I blame them on the Author of the Universe…

Responsible for my identity, or lack thereof.

I try so hard to prove that I’m improving, driven by the fear that I’ll never

change.

Would it be too much to ask You to change my story from the bottom up?

Jesus, teach me how to suffer like a saint,

when agony returns once again to call my name.

Am I able to tolerate a chaos that I didn’t shape?

Christ, promise me I won’t lose my faith.

Ze zeggen dat de vouwen van een boek de pagina's markeren waar je het langst aan vast zat.

Ze zeggen dat de plooien van je hart de momenten markeren die je nooit zult vergeten.

l

val

elke nacht in slaap en God smekend om me wakker te maken uit deze verschrikking waarin ik

live.

Maar er verandert nooit iets.

Het leven verandert nooit.

Misschien zit ik vast op een van de pagina's.

God, zit ik vast op een van de pagina's?

Je schreef het plot om me te maken tot wie ik ben.

Verwachtingen die door mijn borst dringen, ik probeer te ontsnappen, maar deze labels zijn:

te zwaar om op te tillen.

Ik heb mijn problemen, maar ik ben er niet van overtuigd dat ze mezelf hebben veroorzaakt.

Dus ik geef ze de schuld aan de auteur van het universum...

Verantwoordelijk voor mijn identiteit, of het ontbreken daarvan.

Ik doe zo mijn best om te bewijzen dat ik beter word, gedreven door de angst dat ik nooit zal

Wijzigen.

Zou het te veel zijn om U te vragen mijn verhaal van onderaf te veranderen?

Jezus, leer me te lijden als een heilige,

wanneer de pijn weer terugkeert om mijn naam te roepen.

Kan ik een chaos verdragen die ik niet heb gevormd?

Christus, beloof me dat ik mijn geloof niet zal verliezen.