Bloodguilt -

…but it’s a troublesome thought trying to

Reconcile the differences between my actions and

What I claim to believe

Between my actions and what I believe

I can’t seem to escape the fear of never being good enough

My vices only weigh me down

Like an anchor fixed deep in hell

I’ve traversed the wastelands that judgment brings

I was born with blood on my head

And I’ve been drowning in it ever since

Some would call it spoild conviction

But all I know is that I’m depressed

A victim of slf-defeat with a lot of regret

It’s not as easy as it seemed once before to simply

Maintain my innocence

This familiar misery

Overwhelmed by catastrophe

Has left no place for peace

No relief, no reprieve, no release

No comfort

Can console me now

A reminder that I’m lost and abandoned

Was I forgotten about?

I’m sick of unanswered questions

I’ve grown exhausted

From repetitious failure

Will I always lack the discipline to

Guard myself and withstand temptation?

Guilty conscience, strip me bare

I’ll beat myself up until there isn’t a will to live

Righteously

Repentance is absent

Because I’m too busy letting the devil get the best of me

So I welcomed a heavy heart

From the burden of the sins I never thought You forgave;

Misunderstanding caused a fear of mistakes

…maar het is een lastige gedachte om te proberen

Verzoen de verschillen tussen mijn acties en

Wat ik beweer te geloven

Tussen mijn acties en wat ik geloof

Ik kan niet ontsnappen aan de angst om nooit goed genoeg te zijn

Mijn ondeugden belasten me alleen maar

Als een anker diep in de hel

Ik heb de woestenij doorkruist die het oordeel met zich meebrengt

Ik ben geboren met bloed op mijn hoofd

En sindsdien ben ik erin verdronken

Sommigen zouden het een verwende overtuiging noemen

Maar alles wat ik weet is dat ik depressief ben

Slachtoffer van eigen nederlaag met veel spijt

Het is niet zo eenvoudig als het ooit leek om gewoon

Behoud mijn onschuld

Deze bekende ellende

Overweldigd door catastrofe

Heeft geen plaats voor vrede gelaten

Geen opluchting, geen uitstel, geen vrijlating

Geen comfort

Kan me nu troosten

Een herinnering dat ik verdwaald en verlaten ben

Ben ik vergeten?

Ik heb genoeg van onbeantwoorde vragen

Ik ben uitgeput geraakt

Van herhaaldelijk falen

Zal ik altijd de discipline missen om?

Mezelf beschermen en verleiding weerstaan?

Schuldig geweten, ontkleed me

Ik sla mezelf in elkaar totdat er geen wil is om te leven

terecht

Bekering is afwezig

Omdat ik het te druk heb om de duivel het beste van me te laten krijgen

Dus ik verwelkomde een zwaar hart

Van de last van de zonden had ik nooit gedacht dat U hem vergaf;

Misverstand veroorzaakte angst voor fouten