Falling Away - The Wires

tired and lazy ears I’m listening

To the sound of the wind, which just whispers outside

Too many colors that are blinding

The dry and hopeless eyes I’m staring at

The fireplace, which is dying with a pale red light

Now the wind is blowing off

Like a million hurricanes

My beliefs

And the fire is burning

Down the houses

Where my routines

Used to live

And I’m falling away

Into the night, the darkness outside

But I’m not afraid

As I’m leaving, the world with a last goodbye

And I’m falling away

Into the night, the darkness outside

But I’m not afraid

As I’m leaving, the world with a last goodbye

Too many thoughts are running through

My sad and heavy head I’d like to

be as light, as the leaf, that’s sailing on the breeze

Too many streetlights that are showing

The fake portrait of everyone’s life, I’m looking for,

Some grey corners, where I can hide myself

Now the wind is blowing off

Like a million hurricanes

My beliefs

And the fire is burning

Down the houses

Where my routines

Used to live

And I’m falling away

Into the night, the darkness outside

But I’m not afraid

As I’m leaving, the world with a last goodbye

And I’m falling away

Into the night, the darkness outside

But I’m not afraid

As I’m leaving, the world with a last goodbye

Silence invades my world, my home

My head and my beliefs

Silence invades my world, my home

My head and my beliefs

Silence invades my world, my home

My head and my beliefs

Silence invades my world, my home

My head and my beliefs

vermoeide en luie oren Ik luister

Op het geluid van de wind, die buiten gewoon fluistert

Te veel kleuren die verblindend zijn

De droge en hopeloze ogen waar ik naar staar

De open haard, die dooft met een bleekrood licht

Nu waait de wind weg

Als een miljoen orkanen

Mijn overtuigingen

En het vuur brandt

Onderaan de huizen

Waar mijn routines

Woonde

En ik val weg

De nacht in, de duisternis buiten

Maar ik ben niet bang

Terwijl ik vertrek, neemt de wereld een laatste afscheid

En ik val weg

De nacht in, de duisternis buiten

Maar ik ben niet bang

Terwijl ik vertrek, neemt de wereld een laatste afscheid

Er schieten te veel gedachten door

Mijn droevige en zware hoofd zou ik wel willen

wees zo licht als het blad dat op de wind vaart

Er branden te veel straatlantaarns

Het nepportret van het leven van iedereen, waar ik naar op zoek ben,

Een paar grijze hoekjes, waar ik me kan verstoppen

Nu waait de wind weg

Als een miljoen orkanen

Mijn overtuigingen

En het vuur brandt

Onderaan de huizen

Waar mijn routines

Woonde

En ik val weg

De nacht in, de duisternis buiten

Maar ik ben niet bang

Terwijl ik vertrek, neemt de wereld een laatste afscheid

En ik val weg

De nacht in, de duisternis buiten

Maar ik ben niet bang

Terwijl ik vertrek, neemt de wereld een laatste afscheid

Stilte dringt mijn wereld binnen, mijn huis

Mijn hoofd en mijn overtuigingen

Stilte dringt mijn wereld binnen, mijn huis

Mijn hoofd en mijn overtuigingen

Stilte dringt mijn wereld binnen, mijn huis

Mijn hoofd en mijn overtuigingen

Stilte dringt mijn wereld binnen, mijn huis

Mijn hoofd en mijn overtuigingen