White Shawl -

She wore a white shawl

She wore a grass veil

Chilled wind, white lips

Ribbons of plaster strips

Black hair tied up, held back with string

Visions and shreds and rips and slings

Teach these souls to fly she said

And make these spirits re-appear

Its getting dark

I’ve got no time to squander

Sipping juices at leisure in this garden of pleasure you have

here

Exit stage right, latter that night

Through the house of death she flew

Along white corridors

And lived by a miracle

She said 'I've the soul of a flea'

All fleas inhabited by the souls of drowning men

Hear their tiny cries

Blind to remorse

Insensitive to excess

And bound to repeat

They’ve fallen from grace

Again and again and again, so she said

Falsifiers, deserters, Jack-in-the-box perjurers

I can name them all

They’ve had me all, against the wall.

Ze droeg een witte sjaal

Ze droeg een gras sluier

Gekoelde wind, witte lippen

Linten van gipsstroken

Zwart haar vastgebonden, tegengehouden met touwtje

Visioenen en flarden en scheuren en stroppen

Leer deze zielen vliegen, zei ze:

En laat deze geesten opnieuw verschijnen

Het wordt donker

Ik heb geen tijd om te verspillen

Op je gemak sappen nippen in deze tuin van plezier die je hebt

hier

Verlaat het podium rechts, later die avond

Door het huis van de dood vloog ze

Langs witte gangen

En leefde door een wonder

Ze zei 'ik heb de ziel van een vlo'

Alle vlooien bewoond door de zielen van verdrinkende mannen

Hoor hun kleine kreten

Blind voor spijt

Ongevoelig voor overmaat

En zeker voor herhaling vatbaar

Ze zijn uit de gratie gevallen

Opnieuw en opnieuw en opnieuw, dus zei ze

Vervalsers, deserteurs, Jack-in-the-box-meineedaars

Ik kan ze allemaal noemen

Ze hebben me allemaal gehad, tegen de muur.