Madeline -

In an old house in Paris, covered in vines

Lived a girl by the name of Madeline

She was not afraid of spiders or mice

Madeline loved winter, snow and ice

She watched from her window, onto the street below

The soldiers and the ladies stopped to say hello

They asked for her pleasure, be it whiskey or plain

But there’s no need for drink to take away that kind of pain

And in the middle of the night, Madeline would reach for her bedside light

Saying something is not right

And wearing a face as pale as ash

She’d sit and watch the raindrops fall and splash

Then she would turn to rest once more

And like all good children watch no more

In een oud huis in Parijs, bedekt met wijnstokken

Leefde een meisje met de naam Madeline

Ze was niet bang voor spinnen of muizen

Madeline hield van winter, sneeuw en ijs

Ze keek vanuit haar raam naar de straat beneden

De soldaten en de dames stopten om gedag te zeggen

Ze vroegen om haar plezier, of het nu whisky of gewoon was

Maar het is niet nodig om te drinken om dat soort pijn weg te nemen

En midden in de nacht reikte Madeline naar haar bedlampje

Zeggen dat er iets niet klopt

En het dragen van een gezicht zo bleek als as

Ze zou zitten en kijken naar de regendruppels die vallen en spetteren

Dan zou ze zich weer omdraaien om te rusten

En zoals alle goede kinderen kijken niet meer