Codpieces And Capes -

You were our teen years of which we can’t let go

You were our soul’s dream — to make that our own

The trail it leads us forward through every year of our lives

Moments of despondency, money fears and strife

And though it seems like nothing will ever sort us out,

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

I want to form new theories, not harbour old beliefs

As if some vinyl gatefold were the only truth I seek

But if I take the easy road by sticking to the script

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

When the things that we do get out of control

When the stuff we churn out just plugs in the holes in our lives

It’s time to turn round, time to find a way

But if Neal can find God, then what’s in it for me?

Could I take that same road?

Would the truth set me free?

It’s alright!

(We've Got the Music!)

It’s alright!

(We've Got the Music!)

ii) Geronimo — The Sharp End Of A Legacy

Always in the darkness but always on the move

I stand in your great shadow with nothing left to prove

I wait for your attentions like a hapless little boy

Who just wants to be lie you

Who just wants to enjoy your respect, ah, nothing less!

So did I really waste it, the life I could have led?

As a lawyer or a preacher I could have tasted your success

Not lost with noisy rock bands on some fire escape in Leeds

Struggling with the Hammond and playing 'til my fingers bleed

To an empty room.

«Ah, it’ll all change soon!

I’ll show em!»

How can your legacy be not written by the ones who follow you?

Who follow you to the end of the world?

iii) Trucks And Rugs And Prog And Roll

In the days when music came «quickly from afar»

We heard your songs in wonder, (still wonder who you are)

Codpieces and capes,

and all the hotel japes

Your name emblazoned on the tops of your three trucks

And you’ve got roadies for your drugs and persian rugs

But on my French book, I’ll stil draw your logo late at night

To me you’re still thin, wearing flares, your hair in graceful flight

In the mirror they’re old… but not in the gatefold

Je was onze tienerjaren die we niet kunnen loslaten

Je was de droom van onze ziel — om die de onze te maken

Het pad dat het ons elk jaar van ons leven voorwaarts leidt

Momenten van moedeloosheid, geldangsten en strijd

En hoewel het lijkt alsof niets ons ooit zal oplossen,

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Ik wil nieuwe theorieën vormen, geen oude overtuigingen koesteren

Alsof een vinyl gatefold de enige waarheid is die ik zoek

Maar als ik de gemakkelijke weg neem door me aan het script te houden

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Wanneer de dingen die we doen uit de hand lopen

Wanneer de dingen die we produceren gewoon de gaten in ons leven dichten

Het is tijd om je om te draaien, tijd om een ​​manier te vinden

Maar als Neal God kan vinden, wat heb ik er dan aan?

Zou ik dezelfde weg kunnen inslaan?

Zou de waarheid me bevrijden?

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

Het is goed!

(We hebben de muziek!)

ii) Geronimo — Het scherpe einde van een erfenis

Altijd in het donker, maar altijd in beweging

Ik sta in je grote schaduw met niets meer te bewijzen

Ik wacht op je aandacht als een ongelukkige kleine jongen

Wie wil jou gewoon zijn?

Wie wil gewoon genieten van je respect, ah, niets minder!

Dus heb ik het echt verspild, het leven dat ik had kunnen leiden?

Als advocaat of predikant had ik je succes kunnen proeven

Niet verloren met luidruchtige rockbands op een brandtrap in Leeds

Worstelen met de Hammond en spelen tot mijn vingers bloeden

Naar een lege kamer.

«Ah, het zal allemaal snel veranderen!

Ik zal ze laten zien!»

Hoe kan uw nalatenschap niet worden geschreven door degenen die u volgen?

Wie volgen je naar het einde van de wereld?

iii) Vrachtwagens en vloerkleden en prog and roll

In de tijd dat muziek "snel van ver" kwam

We hebben je liedjes in verwondering gehoord (vraag je nog steeds af wie je bent)

Codpieces en capes,

en alle hotel japes

Uw naam op de bovenkant van uw drie vrachtwagens

En je hebt roadies voor je drugs en Perzische tapijten

Maar in mijn Franse boek teken ik 's avonds laat nog steeds je logo

Voor mij ben je nog steeds mager, draag je flares, je haar in sierlijke vlucht

In de spiegel zijn ze oud... maar niet in de gatefold