Post-Human Archetype -

As shackles glimmer

Beneath the impassible grin of the stars

A scavenger lingers

Sustained by hollowness and plastic gods

Downfall of us all

It’s too late for apologies

Downfall of our souls

Remember what’s meant to be

And that tomorrow still belongs

To the same old mistakes

All that I need is to break the fall

And recover myself

Apathy, the state of grace of the fools

A rabid strain spreading jackals loose

Funeral torch the collapse is universal

A cycle’s end, dress the world in utter darkness

Als boeien glinsteren

Onder de onuitsprekelijke grijns van de sterren

Een aaseter blijft hangen

Ondersteund door holheid en plastic goden

Ondergang van ons allemaal

Het is te laat voor excuses

Ondergang van onze ziel

Onthoud wat bedoeld is te zijn

En dat morgen nog steeds behoort

Op dezelfde oude fouten

Het enige dat ik nodig heb, is de val te doorbreken

En mezelf herstellen

Apathie, de staat van genade van de dwazen

Een hondsdolle soort verspreidt jakhalzen los

Begrafenisfakkel de ineenstorting is universeel

Einde van een cyclus, kleed de wereld in totale duisternis