Carnival Shroud -

Lashing a curse in the cold acid rain

Carving a smile with the blade of delusion

Colors bright but the smell is the same

The stench of puke that feeds your illusion remains

Whatever comes on the wind of promise

Shall bear the bliss of a thousand curses

Beneath a sulphur sky we’re drowning

We are the breed of an howling furnace

Fed by the tears of the muted masses

Beneath a carnival shroud we’re choking

Grey days replaced by plastic

Colors explode in a million of scars

Grit smiles stained by perpetual disease

Soul-sick ride on the brink of suicide

The carnival shroud

Omissis

Sulphur and honey merge

The carnival shroud

Relentless

Merciless chokehold

The struggle for at least some peace

Keeps tearing the senses apart

Can’t wait for a remedy

Now it’s better to ignore

Can’t control what is growing in me

Or this cursed lore

Een vloek uitspreken in de koude zure regen

Een glimlach maken met het mes van waanvoorstellingen

Kleuren helder maar de geur is hetzelfde

De stank van kots die je illusie voedt, blijft

Wat er ook op de wind van belofte komt

Zal de gelukzaligheid van duizend vloeken dragen

Onder een zwavellucht verdrinken we

Wij zijn het ras van een huilende oven

Gevoed door de tranen van de gedempte massa

Onder een carnavalskleed stikken we

Grijze dagen vervangen door plastic

Kleuren exploderen in een miljoen littekens

Grit glimlachen gekleurd door eeuwigdurende ziekte

Zielzieke rit op de rand van zelfmoord

Het carnavalskleed

weglaten

Zwavel en honing smelten samen

Het carnavalskleed

Ongenadig

genadeloze wurggreep

De strijd voor tenminste wat vrede

Blijft de zintuigen verscheuren

Kan niet wachten op een remedie

Nu is het beter om te negeren

Ik heb geen controle over wat er in mij groeit

Of deze vervloekte kennis