Even Numbers - The Standard

Take nothing less than what’s perfect

Back to the homes which are burning.

Back to make sense of a family

Without ever watching what they are doing.

Take measures to ensure censors

Laid down by the infinite borders

Can stay holding hands with their mother

Long after she has divorced the governor.

Count here and there like two-time villains

They can not take the place of our feat, oh well.

Take everything that they offered

At the end of a black and blue season

A love half as strong as your demons

In the place where you paid for what theyre stealin

Take nothing less than whats owed you

An eye for an eye

Snapshots from space

And you’re dead for their tongues

To the men are born like a natural sinner,

Bulletins and polls you no longer chase

Will flex and brace.

Imagine that the animal

Is in the paradise

With the soft, crooked seed

on the pear tree

And just outside

There might be

A new beginning

Without apple seeds

We’re like a naked plane

A satellite coming, rearing.

Watches silently

Through black holes, tin men in machines.

Inside the factory

where even numbers and odd figures meet

covered in dust white sheets

like a dealer of antiquities

who is selling a forgery

of a southern civil war painting

that tells of history

you can’t hear but can see

Neem niets minder dan wat perfect is

Terug naar de huizen die in brand staan.

Terug naar zin van een gezin

Zonder ooit te kijken wat ze aan het doen zijn.

Neem maatregelen om te zorgen voor censuur

Vastgelegd door de oneindige grenzen

Kunnen hand in hand blijven met hun moeder

Lang nadat ze van de gouverneur is gescheiden.

Tel hier en daar als tweevoudige schurken

Ze kunnen onze prestatie niet vervangen, ach.

Neem alles wat ze aanboden

Aan het einde van een zwart en blauw seizoen

Een liefde die half zo sterk is als je demonen

Op de plek waar je hebt betaald voor wat ze stelen

Neem niets minder dan wat u schuldig is

Een oog voor een oog

Momentopnamen vanuit de ruimte

En je bent dood voor hun tongen

Voor de mannen worden geboren als een natuurlijke zondaar,

Bulletins en polls waar je niet meer achteraan gaat

Zal buigen en steunen.

Stel je voor dat het dier

Is in het paradijs

Met het zachte, kromme zaad

op de perenboom

En net buiten

Er zou kunnen zijn

Een nieuw begin

Zonder appelpitten

We zijn net een naakt vliegtuig

Een satelliet komt eraan, stijgt op.

Kijkt stil

Door zwarte gaten, blikken mannen in machines.

Binnen in de fabriek

waar even getallen en oneven cijfers elkaar ontmoeten

bedekt met stofwitte lakens

als een handelaar in antiquiteiten

die een vervalsing verkoopt

van een schilderij uit de zuidelijke burgeroorlog

dat vertelt over de geschiedenis

je kunt niet horen maar wel zien