Misfortune - The Scarlet

Wander all night on the Mandolin Avenue

Under the hazy, dim streetlights

Carrying a bottle of liquor that usually

Brightens up there the stars

Beneath them we stood at the edge of the world,

Missing that passional feeling before

Both of us knew that we have to

Seal an open door

Remember the house and remember the dreams

Listen to all common hardrocking swings

Long story short we have lost our mind

By our misfortune

Now sitting myself all alone in the bar

Taking those bitter drinks one-by-one

They remind me I caused a broken heart

A so long torture

Passing the Memory Lane and the river shore

Summons a wonderful night time

There was a moment the made me think

I saw your face over the street sign

All along, moving on, felt on the road

And now I’m dizzy as noone before

I was a fugitive running away

As it was called for

Dwaal de hele nacht door op de Mandolin Avenue

Onder de wazige, schemerige straatverlichting

Het dragen van een fles sterke drank die gewoonlijk

Fleurt daar de sterren op

Onder hen stonden we aan de rand van de wereld,

Dat hartstochtelijke gevoel eerder missen

We wisten allebei dat we moesten

Sluit een open deur af

Onthoud het huis en onthoud de dromen

Luister naar alle veelvoorkomende hardrock-swings

Om een ​​lang verhaal kort te maken, we zijn gek geworden

Door ons ongeluk

Zit ik nu helemaal alleen in de bar

Die bittere drankjes één voor één nemen

Ze herinneren me eraan dat ik een gebroken hart heb veroorzaakt

Een zo lange marteling

De Memory Lane en de rivieroever passeren

Roept een geweldige nacht op

Er was een moment dat het me aan het denken zette

Ik zag je gezicht boven het straatnaambord

Al die tijd, verder gaand, gevoeld op de weg

En nu ben ik duizelig als niemand eerder

Ik was een voortvluchtige die wegrende

Zoals het werd gevraagd