Torch -

a thousand rainy days

and i spoke on tongues that talk of saints

burned down days like cigarettes

for your hollow praise

down the days that you forget

count the pictures that you keep

keep it, hide it all away

let it never show

all of this and i regret

not a day that i was sent

celebrated and arose

for your vanity in vain

framed the faces i applaud

all the same sad eyes

write the world between the lines

i heard it all, i heard it spoke

like a name i call my life

let it never show

all of this i now regret

not a day that i was sent

not a name that i might place

not at my parade

in the four walls of my room

standing where i wait

others praised and i can’t come

tore the pictures off my walls

there’s a secret that i keep

let it never show

all of this i now regret

not a day that i was sent

all of this i now regret

not a name that i might place

not at my parade

framed the faces i applaud

all the same sad eyes

write the world between the lines

i heard it all, i heard it spoke

in the four walls of my room

duizend regenachtige dagen

en ik sprak over tongen die over heiligen praten

verbrande dagen als sigaretten

voor je holle lof

de dagen die je vergeet

tel de foto's die je bewaart

bewaar het, verberg het allemaal weg

laat het nooit zien

dit alles en het spijt me

geen dag dat ik werd gestuurd

gevierd en opgestaan

voor uw ijdelheid tevergeefs

omlijst de gezichten die ik applaudisseer

allemaal dezelfde droevige ogen

schrijf de wereld tussen de regels

ik hoorde het allemaal, ik hoorde het spreken

zoals een naam die ik mijn leven noem

laat het nooit zien

dit alles heb ik nu spijt van

geen dag dat ik werd gestuurd

geen naam die ik zou kunnen plaatsen

niet op mijn parade

in de vier muren van mijn kamer

staan ​​waar ik wacht

anderen prezen en ik kan niet komen

scheurde de foto's van mijn muren

er is een geheim dat ik bewaar

laat het nooit zien

dit alles heb ik nu spijt van

geen dag dat ik werd gestuurd

dit alles heb ik nu spijt van

geen naam die ik zou kunnen plaatsen

niet op mijn parade

omlijst de gezichten die ik applaudisseer

allemaal dezelfde droevige ogen

schrijf de wereld tussen de regels

ik hoorde het allemaal, ik hoorde het spreken

in de vier muren van mijn kamer