The Immigrant - The Prodigals

You may dream of a land, of a far-distant land

Where the clouds drift above

White over green grass and clover

Do the songs still go on are the races now won

By fellows you used to win over

Do they still recall those days long ago

Are their images those the windows of life still adorning

Do they feel that ache that you can never shake

That wakes with you still in the morning

You may drink when you’re dry

You may laugh till you cry

And the tears from your eyes keep on falling

For Lethe it runs slow, and never may you know

Respite from your heart still recalling

If anger glows slow there’s a fuse in a jug

A jug filled with punch

A jug filled with punch in the evening

There’s the world in your hand, who can ever understand

Why the jar or two leaves you grieving

Do you torture yourself, is it not you at all

Is it others' fault instead

You can’t take a breath without sighing

There’s no logic that you know, that can ever make it so

But twenty pints or so stops you dying

You may drink when you’re dry

You may laugh till you cry

And the tears from your eyes keep on falling

For Lethe it runs slow, and never may you know

Respite from your heart still recalling

Now you’re old, vast and gray

And living in the ‘burbs

In the bunkers of town

Archie bunkered down in the trenches

You’ve established your redoubt

Immigrants keep out

Nostalgia and cops your defenses

You may drink when you’re dry

You may laugh till you cry

And the tears from your eyes keep on falling

For Lethe it runs slow, and never may you know

Respite from your heart still recalling

Je mag dromen van een land, van een ver land

Waar de wolken bovendrijven

Wit over groen gras en klaver

Gaan de liedjes nog steeds door, zijn de races nu gewonnen

Door collega's die je vroeger overwon

Herinneren ze zich die dagen lang geleden nog?

Zijn hun beelden die de vensters van het leven die nog steeds sieren?

Voelen ze die pijn die je nooit van je af kunt schudden?

Dat wordt 's ochtends nog steeds met jou wakker

Je mag drinken als je droog bent

Je mag lachen tot je huilt

En de tranen uit je ogen blijven vallen

Voor Lethe loopt het langzaam, en je mag het nooit weten

Respijt vanuit je hart dat je nog steeds herinnert

Als woede langzaam gloeit, zit er een zekering in een kan

Een kan gevuld met punch

Een kruik gevuld met punch in de avond

Je hebt de wereld in je hand, wie kan het ooit begrijpen

Waarom de pot of twee je laat treuren?

Kwel je jezelf, ben jij dat helemaal niet?

Is het de schuld van anderen?

Je kunt niet ademen zonder te zuchten

Er is geen logica die je kent, die het ooit zo kan maken

Maar twintig pinten of zo zorgen ervoor dat je niet doodgaat

Je mag drinken als je droog bent

Je mag lachen tot je huilt

En de tranen uit je ogen blijven vallen

Voor Lethe loopt het langzaam, en je mag het nooit weten

Respijt vanuit je hart dat je nog steeds herinnert

Nu ben je oud, uitgestrekt en grijs

En leven in de 'burbs'

In de bunkers van de stad

Archie bunkerde in de loopgraven

Je hebt je redoute gevestigd

Immigranten houden buiten

Nostalgie en cops je verdediging

Je mag drinken als je droog bent

Je mag lachen tot je huilt

En de tranen uit je ogen blijven vallen

Voor Lethe loopt het langzaam, en je mag het nooit weten

Respijt vanuit je hart dat je nog steeds herinnert