Long Ago - The Prodigals

Greg: «Here's a song called 'Long Ago'

And we’d love it if you sang along

The chorus is easy, it just goes

'long, long ago, long, long ago, long, long ago.»

Long long ago has my true love has gone now

Long long ago has he left me alone

And longer still I’ll be waiting apon him

My eyes they are dried now, my heart it is a stone

Well I remember the day that he left

With the fine clothes he dawned and the hat on his head

Kindly he caressed me then he turned and he left me

And well I remember the words that he said

(Chorus:) Long, long ago

I’ll come again when the nights they are dreary

And the days they are short and the wind it is cold

Where is he now is the thought that torments me

Who is it now that he comforts and beholds?

Oh come back again oh come back to your true love

'Tis the dream that I have that you’ll walk by my side

We’ll wander the valleys so lovely and green

But my heart it is broken and surely I must die

And when I am dead and the tall grass grows over me

Be it white with the frost, be it damp with the dew

Little I will care and small will be my sorrow

When I close my eyes and I dream no more of you

Greg: «Hier is een nummer genaamd 'Long Ago'

En we zouden het geweldig vinden als je meezingt

Het refrein is eenvoudig, het gaat gewoon

'lang, lang geleden, lang, lang geleden, lang, lang geleden.»

Lang, lang geleden is mijn ware liefde nu weg

Lang geleden heeft hij me met rust gelaten

En nog langer zal ik op hem wachten

Mijn ogen zijn nu gedroogd, mijn hart is een steen

Nou, ik herinner me de dag dat hij vertrok

Met de mooie kleren die hij opstak en de hoed op zijn hoofd

Vriendelijk streelde hij me, toen draaide hij zich om en verliet me

En goed, ik herinner me de woorden die hij zei

(Koor:) Lang, lang geleden

Ik kom weer als de nachten somber zijn?

En de dagen zijn kort en de wind is koud

Waar is hij nu is de gedachte die me kwelt

Wie is het nu hij troost en aanschouwt?

Oh kom weer terug oh kom terug naar je ware liefde

'Dit is de droom die ik heb dat je aan mijn zijde loopt

We dwalen door de valleien zo mooi en groen

Maar mijn hart is gebroken en ik moet zeker sterven

En als ik dood ben en het hoge gras over me heen groeit

Of het nu wit is van de vorst, of het vochtig is van de dauw

Ik zal er weinig om geven en klein zal mijn verdriet zijn

Als ik mijn ogen sluit en ik niet meer van jou droom