Baggot Street - The Prodigals

When I told her that I loved her, she said I must be mad

But still and all when she’d recall all the times we had

With the way that things were going

She might just take a chance

And in the word I thought I heard an echo of romance

Chorus: Did the echo quickly fade, or do you recall as well

We used to meet on Baggot Street beside the old hotel

The 16A would pull away and leave that diesel smell

And you’d be standing there by that Baggot Street hotel

It didn’t last that long and I never thought it would

When I’m looking back now I don’t see how it could

It’s just pictures in my head like graffiti on a wall

Some are washed away with rain ‘til they’re hardly there at all

And then that day we made our way down by the Liffeyside

In a bar twe had a jar and watched the rain outside

We said whatever happened we’d always be good friends

In a cigarette and friendship that’s the way the whole world ends

We finished up our pints and we paid the barman’s bill

Walked back up the Liffet in the silence and the chill

At O’Connell Bridge we went our ways

We said we’d be in touch

I supposed you said goodbye, I don’t think I said much

And on that day I heard you say the world was wide and I

Would find someone far better and I didn’t need to try

But still at times when I lie down I’ll dream and start to dance

With the long-gone ghost of Baggot Street

And an echo of romance

Toen ik haar vertelde dat ik van haar hield, zei ze dat ik gek moest zijn

Maar toch en alles wanneer ze zich alle keren zou herinneren die we hadden

Met de manier waarop de dingen gingen

Misschien waagt ze een kans

En in het woord dacht ik dat ik een echo van romantiek hoorde

Koor: Vervaagde de echo snel, of herinner je je dat ook?

We ontmoetten elkaar in Baggot Street naast het oude hotel

De 16A zou wegrijden en die dieselgeur achterlaten

En je zou daar staan ​​bij dat Baggot Street hotel

Het duurde niet zo lang en ik had nooit gedacht dat het zou gebeuren

Als ik nu terugkijk, zie ik niet hoe het zou kunnen

Het zijn gewoon foto's in mijn hoofd als graffiti op een muur

Sommige worden weggespoeld met regen totdat ze er bijna niet meer zijn

En die dag gingen we langs de Liffeyside

In een bar dronken we een pot en keken naar de regen buiten

We zeiden dat wat er ook gebeurde, we altijd goede vrienden zouden blijven

In een sigaret en vriendschap eindigt zo de hele wereld

We dronken onze pinten op en betaalden de rekening van de barman

Liep terug de Liffet op in de stilte en de kilte

Bij O'Connell Bridge gingen we onze weg

We zeiden dat we contact zouden opnemen

Ik dacht dat je afscheid zou nemen, ik denk niet dat ik veel heb gezegd

En op die dag hoorde ik je zeggen dat de wereld groot was en ik

Zou iemand veel beter vinden en ik hoefde het niet te proberen

Maar nog steeds op de momenten dat ik ga liggen, droom ik en begin ik te dansen

Met de lang vervlogen geest van Baggot Street

En een echo van romantiek