Constellations - The Prestige

I am constantly living on the edge of two separate universes

Reality makes me feel like a tourist, fiction helps me feel home

It’s getting hard for me to remember where I come from

The risks are clear;

I could lose control and never be aware again

It seems like fictions are the drugs to cure my life

I’m always on a trip to somewhere else,

The deafening sound of speed is hypnotising me

The more often I leave, the less I can come back;

The stars can’t light my way forever

I’m standing on the separation line, looking at the constellations in the sky

It is so beautiful, but it is scaring me, they’ve stopped guiding my tracks.

They’re shinning everywhere.

My skin is getting numb.

I can see the light passing through my body;

I’m now trying to find the truth

But I’m running in circles

I’m always on a trip to somewhere else,

The deafening sound of speed is hypnotising me

The more often I leave, the less I can come back;

The stars can’t light my way forever

I lost the sense of time;

I lost the sense of my life

Years gone by in a fraction of a heartbeat

I’m now beyond too far, I can’t come back down

I feel like a ghost haunting this fake world

Ik leef constant op de rand van twee afzonderlijke universums

De realiteit geeft me het gevoel dat ik een toerist ben, fictie helpt me om me thuis te voelen

Het wordt moeilijk voor mij om te onthouden waar ik vandaan kom

De risico's zijn duidelijk;

Ik zou de controle kunnen verliezen en me nooit meer bewust zijn

Het lijkt erop dat ficties de medicijnen zijn om mijn leven te genezen

Ik ben altijd op reis naar ergens anders,

Het oorverdovende geluid van snelheid hypnotiseert me

Hoe vaker ik wegga, hoe minder ik terug kan komen;

De sterren kunnen mijn pad niet eeuwig verlichten

Ik sta op de scheidingslijn en kijk naar de sterrenbeelden in de lucht

Het is zo mooi, maar het maakt me bang, ze zijn gestopt met het leiden van mijn sporen.

Ze stralen overal.

Mijn huid wordt gevoelloos.

Ik kan het licht door mijn lichaam zien gaan;

Ik probeer nu de waarheid te achterhalen

Maar ik ren in cirkels

Ik ben altijd op reis naar ergens anders,

Het oorverdovende geluid van snelheid hypnotiseert me

Hoe vaker ik wegga, hoe minder ik terug kan komen;

De sterren kunnen mijn pad niet eeuwig verlichten

Ik verloor het besef van tijd;

Ik verloor de zin van mijn leven

Jaren voorbij in een fractie van een hartslag

Ik ben nu verder dan te ver, ik kan niet meer naar beneden komen

Ik voel me als een geest die rondwaart in deze nepwereld