Grayscale - The Pedestrians

Try to imagine, if you will, my life of black and white, my world uncrossed

So many outlines, none quite filled

(So many outlines undefined)

How many sunsets have I lost?

Still, I know this can’t be right

Too caught up to realize it’s just a colorless, grayscale sort of life

And that was where I stood the day

Without fanfare you just waltzed on in

You took all my grays away

And all you touched, kaleidoscopes a-spin

You glide through, sight yet unseen

Bring the blues, the reds, the greens

You’ve got to shake it up

Shed this light for me

Refractions fall neatly into the hues you’ve spoken

As if I, so sweetly, had my eyes finally opened

Probeer je voor te stellen, als je wilt, mijn leven van zwart en wit, mijn wereld niet doorkruist

Zoveel contouren, geen enkele helemaal gevuld

(Zoveel contouren ongedefinieerd)

Hoeveel zonsondergangen heb ik verloren?

Toch weet ik dat dit niet kan kloppen

Te verstrikt om te beseffen dat het gewoon een kleurloos leven in grijstinten is

En dat was waar ik de dag stond

Zonder tamtam kwam je gewoon binnen

Je hebt al mijn grijze haren weggenomen

En alles wat je aanraakte, caleidoscopen draaiden rond

Je glijdt er doorheen, zicht en toch ongezien

Breng de blues, de rode, de greens

Je moet het opschudden

Schenk dit licht voor mij

Brekingen vallen netjes in de tinten die je hebt gesproken

Alsof ik, zo lief, eindelijk mijn ogen had geopend