The Operation - Thinking Fellers Union Local 282

I was having an operation done, no I didn’t know what for

I just ended up being there, hadn’t been paying attention

I was very afraid — we were downtown outside

It seemed hardly the place for an operation

I wish there was someone there, someone I knew

And you know the kind of pain that comes from the fear of change

From knowing you’ve lost some blood or seen dear hearts dangling

Well it was certainly there as things were studied and removed

Then that went too, mysterious and glistening

There was a woman there, she stepped from my side

To present to me all the dormant mouths

These things remain unassigned, remain unassigned

Faithful that I was a tomb, they stepped in my room and looted my room

They showed me things I couldn’t recognize

And then they took them away, saying «You don’t deserve them»

As I watched my hands move now free from me

They had more subtle ways and shades of emotion

As I looked at them, mysterious and glistening

They seemed to say, «How could you have known — you may never know»

These things remain unassigned, remain unassigned

Faithful that I was a tomb, they stepped in my room and looted my room

Graceful became my hands they fluttered and danced away

Graceful became my heart as it pumped apart from me

Graceful became my tongue rhyme and meter running away

When I get there they’ll meet me there

Ik werd geopereerd, nee, ik wist niet waarvoor?

Ik was er net, had niet opgelet

Ik was erg bang - we waren buiten in het centrum

Het leek nauwelijks de plaats voor een operatie

Ik wou dat er iemand was, iemand die ik kende

En je kent het soort pijn dat voortkomt uit de angst voor verandering

Omdat je weet dat je wat bloed hebt verloren of lieve harten hebt zien bungelen

Nou, het was er zeker toen dingen werden bestudeerd en verwijderd

Toen ging dat ook, mysterieus en glinsterend

Er was daar een vrouw, ze stapte van mijn kant

Om me alle slapende monden te presenteren

Deze dingen blijven niet toegewezen, blijven niet toegewezen

Trouw dat ik een graf was, stapten ze mijn kamer binnen en plunderden mijn kamer

Ze lieten me dingen zien die ik niet kon herkennen

En toen namen ze ze mee en zeiden: "Je verdient ze niet"

Terwijl ik mijn handen nu vrij van me zag bewegen

Ze hadden subtielere manieren en tinten van emoties

Terwijl ik ernaar keek, mysterieus en glinsterend

Ze leken te zeggen: "Hoe had je dat kunnen weten - je weet het misschien nooit"

Deze dingen blijven niet toegewezen, blijven niet toegewezen

Trouw dat ik een graf was, stapten ze mijn kamer binnen en plunderden mijn kamer

Sierlijk werden mijn handen, ze fladderden en dansten weg

Sierlijk werd mijn hart terwijl het uit me pompte

Graceful werd mijn tongrijm en de meter liep weg

Als ik daar aankom, zullen ze me daar ontmoeten