Dawn - The Nice

Dawn, the innocence and purity of a newborn day

Unspoiled as yet by the tarnished hand of waking man

In its innocence, it knows not of her plan

Swellings turn on as the machine starts

She, for dawn is surely a maiden, is born and raped

365 times every year since the beginning of time

She, for dawn is a maiden, returns completely innocent

It’s as though she smiles on the January red

And at first she cries at the first thrust of summer

Dawn is pregnant with promise and anticipation

And is murdered by the hand of the inevitable

But yet dawn has forgiven us for the sins

Men wrought on her

Dageraad, de onschuld en zuiverheid van een pasgeboren dag

Nog onbedorven door de bezoedelde hand van de wakkere man

In zijn onschuld weet het niets van haar plan

Zwellingen worden ingeschakeld wanneer de machine start

Zij, want de dageraad is zeker een meisje, is geboren en verkracht

365 keer per jaar sinds het begin der tijden

Zij, want de dageraad is een meisje, keert volledig onschuldig terug

Het is alsof ze lacht op het januari-rood

En eerst huilt ze bij de eerste stoot van de zomer

Dawn is zwanger van belofte en verwachting

En wordt vermoord door de hand van het onvermijdelijke

Maar toch heeft de dageraad ons de zonden vergeven

Mannen hebben haar aangedaan