Pedestal - The Monocles

The red wine

A sign of your finest days

A toast

Brings it all to an uneventful end

Uneventful to you

You’re the one stepping down

From your throne, from your pedestal

But to those people that put you there

You are everything

Where did you go?

Now you’re giving up or giving in and giving everything no meaning

I guess honor and commitment get old after awhile

When the message is the same and the words are repeated

The whole thing gets redundant

But redundant and routine are two completely different things

Maybe someone needs to tell you that

Maybe it’s a good thing you left

But now we have no direction

So maybe not

Where did you go?

Now you’re giving up or giving in and giving everything no meaning

I’d let you drink my blood if the taste of wine gets cold and unappetizing

But I’d never let you leave from your saintly pedestal, because I put you there

De rode wijn

Een teken van je mooiste dagen

Een toost

Brengt het allemaal tot een rustig einde

Ongemakkelijk voor jou

Jij bent degene die aftreedt

Van uw troon, van uw voetstuk

Maar voor die mensen die je daar hebben geplaatst

Jij bent alles

Waar ging je heen?

Nu geef je op of geef je toe en geef je alles geen betekenis

Ik denk dat eer en toewijding na een tijdje oud worden

Als de boodschap hetzelfde is en de woorden worden herhaald

Het geheel wordt overbodig

Maar overbodig en routine zijn twee totaal verschillende dingen

Misschien moet iemand je dat vertellen

Misschien is het goed dat je bent vertrokken

Maar nu hebben we geen richting

Dus misschien niet

Waar ging je heen?

Nu geef je op of geef je toe en geef je alles geen betekenis

Ik zou je mijn bloed laten drinken als de smaak van wijn koud en onsmakelijk wordt

Maar ik zou je nooit van je heilige voetstuk laten vertrekken, omdat ik je daar heb neergezet