I am your Labyrinth - The Looking

Hidden softness, never spoken of,

Never wishing to be spoken.

This silence hides other things,

Like receptive bullrushes and dying crows,

Cracked ice in sunshine,

An oar out of season,

Incantations singing stillness,

Elation colors the moon.

My mouth is deranged and dry.

The first from helplessness,

The second from lying,.

Tenderness stops no pain,

Cessates no decay of this form,

Crystalline and pure,

Then misshapen, grotesque:

Undecided, always a question,

Like a god who waits.

This human form goes away,

Disintegrates, transposed by fate.

The unknown voice speaks the dark:

«I'm your labyrinth

The one divined in every way

I watch the knidness of time

A transparent bridge eternal

Like a mime moving slowly»

Verborgen zachtheid, nooit over gesproken,

Nooit willen worden gesproken.

Deze stilte verbergt andere dingen,

Zoals ontvankelijke bullrushes en stervende kraaien,

Gebarsten ijs in de zon,

Een riem buiten het seizoen,

Bezweringen zingen stilte,

Elation kleurt de maan.

Mijn mond is gestoord en droog.

De eerste uit hulpeloosheid,

De tweede van liegen,.

Tederheid stopt geen pijn,

Beëindigt geen verval van deze vorm,

Kristallijn en puur,

Dan misvormd, grotesk:

Onbeslist, altijd een vraag,

Als een god die wacht.

Deze menselijke vorm gaat weg,

Desintegreert, omgezet door het lot.

De onbekende stem spreekt het donker:

«Ik ben je labyrint

Degene die in elk opzicht raadde

Ik let op de vriendelijkheid van de tijd

Een eeuwige transparante brug

Als een mimespeler die langzaam beweegt»