Oblivion - The Last Word

Silence was just an echo away.

How did this become so tainted?

How have i become so broken?

Every day i blame myself, The reflection distorted.

I held on to this so tight, These words will be the last that i write.

This is an ending.

This is an ending.

What will be left for this suicide?

Suicide!

What awaits me after the fall?

My hands still shaking, The tears won’t stop falling.

My mind so restless.

Sleep never, it never comes.

This wound so deep, So deep you never realised,

Just how much you hurt me, Just how much you hurt me, oh.

This cold will, never leave me.

This chill embracing me, The crushing of my lungs,

My mouth filled with dust, This dark place I won’t leave,

I won’t leave.

My hands still shaking, The tears won’t stop falling.

My mind so restless.

Sleep never, it never comes.

Sleep never comes.

Stilte was slechts een echo verwijderd.

Hoe is dit zo besmet geraakt?

Hoe ben ik zo gebroken geworden?

Elke dag geef ik mezelf de schuld, De reflectie vervormd.

Ik hield me hier zo stevig aan vast, deze woorden zullen de laatste zijn die ik schrijf.

Dit is een einde.

Dit is een einde.

Wat blijft er over voor deze zelfmoord?

Zelfmoord!

Wat wacht mij na de val?

Mijn handen trillen nog steeds, de tranen zullen niet stoppen met vallen.

Mijn geest zo rusteloos.

Slaap nooit, het komt nooit.

Deze wond zo diep, zo diep dat je je nooit realiseerde,

Hoeveel je me pijn doet, hoeveel je me pijn doet, oh.

Deze kou zal me nooit verlaten.

Deze rilling die me omhelst, Het verpletteren van mijn longen,

Mijn mond gevuld met stof, deze donkere plek zal ik niet verlaten,

Ik ga niet weg.

Mijn handen trillen nog steeds, de tranen zullen niet stoppen met vallen.

Mijn geest zo rusteloos.

Slaap nooit, het komt nooit.

Slaap komt nooit.