Wolvish - The Kindred

I tire of sheepish

Admire the wolf

I don’t care if it’s lonely

I must become so wholly wolvish;

Naturally free

Wolvish;

Eerily calm in lunacy

The feelings I get when I witness injustice

Feel the same as when viewing a mountain range — societal disconnect

And when questioning how man forms malintent

I wonder, «might refuge exist for estranged?»

I tire of sheepish

Admire the wolf

I don’t care if it’s lonely

I must become so wholly wolvish;

Naturally free

Wolvish;

Eerily calm in lunacy

I must go

Off alone in wild where I just might escape my restraints

But what of the other?

Could I endure the cold thought of

Never seeing her 'gain?

Though there is madness here

She is least one shining brilliance to challenge the splendour of that glorious

mountain range;

A care so tender it gets me rethinking my hopeless appraisals of our society

Oh could I endure a life lived without her, in the wild?

«Oh oh oh-oh oh

Oh oh oh-oh

Oh oh oh-oh oh

Could you be wolvish?

Oh oh oh-oh oh

Oh oh oh-oh

Could you become

Wholly the wolvish?

Oh oh oh-oh oh

Oh oh oh-oh

Oh oh oh-oh oh

Could you be wolvish?

Oh oh oh-oh oh

Oh oh oh-oh

Could you become

Wholly the wolvish?"

Would it be selfish, or best for us all

If I become so wholly the wolvish one?

Ik ben schaapachtig

Bewonder de wolf

Het maakt me niet uit of het eenzaam is

Ik moet zo volledig wolven worden;

Natuurlijk gratis

wolven;

Griezelig kalm in waanzin

De gevoelens die ik krijg als ik getuige ben van onrecht

Voel hetzelfde als bij het bekijken van een berggebied: maatschappelijke ontkoppeling

En bij de vraag hoe de mens malintent vormt

Ik vraag me af, "bestaat er misschien een toevluchtsoord voor vervreemden?"

Ik ben schaapachtig

Bewonder de wolf

Het maakt me niet uit of het eenzaam is

Ik moet zo volledig wolven worden;

Natuurlijk gratis

wolven;

Griezelig kalm in waanzin

Ik moet gaan

Alleen in het wild waar ik misschien aan mijn beperkingen kan ontsnappen

Maar hoe zit het met de ander?

Zou ik de koude gedachte aan kunnen verdragen?

Nooit haar zien winnen?

Hoewel er hier sprake is van waanzin

Ze is de minste schittering om de pracht van die glorieuze uit te dagen

bergketen;

Een zorg zo teder dat ik mijn hopeloze beoordelingen van onze samenleving heroverweeg

Oh, zou ik een leven zonder haar kunnen verdragen, in het wild?

"Oh Oh oh oh oh

Oh Oh oh oh

Oh Oh oh oh oh

Zou je wolven kunnen zijn?

Oh Oh oh oh oh

Oh Oh oh oh

Zou je kunnen worden?

Helemaal de wolven?

Oh Oh oh oh oh

Oh Oh oh oh

Oh Oh oh oh oh

Zou je wolven kunnen zijn?

Oh Oh oh oh oh

Oh Oh oh oh

Zou je kunnen worden?

Helemaal de wolven?"

Zou het egoïstisch zijn, of het beste voor ons allemaal?

Als ik zo de wolven word?