Oiseau - The Kindred

The caged bird sings a sad song

It’s not short and not too long

But it’s just enough that no one else will sing along

Wake me up before you go

I’ll tell you everything that you want to know

I’m passing out and wasted

The freedom that I tasted was so sweet

I’m nothing more than blood and bones

But I’m happiest when running home to tell you

The first light came and I changed

You leaned outside and called my name

But nothing of what we once were remains the same

I’m going on a journey, all alone

So go ahead and try and hurt me, all alone

The certainty that surged through me when I heard the breeze

You can’t clip my wings or make me sing

I’ll break this cage and fly away

My only carriage carries me

I left a distant memory

The open sky I’m home at last

The shadows that I overcast

Will cover all I left behind

My only limit now is time

And you can’t touch me

De gekooide vogel zingt een treurig lied

Het is niet kort en niet te lang

Maar het is net genoeg dat niemand anders mee zal zingen

Maak me wakker voor je weggaat

Ik zal je alles vertellen wat je wilt weten

Ik val flauw en verspild

De vrijheid die ik proefde was zo zoet

Ik ben niets meer dan bloed en botten

Maar ik ben het gelukkigst als ik naar huis ren om het je te vertellen

Het eerste licht kwam en ik veranderde

Je leunde naar buiten en riep mijn naam

Maar niets van wat we ooit waren, blijft hetzelfde

Ik ga op reis, helemaal alleen

Dus ga je gang en probeer me pijn te doen, helemaal alleen

De zekerheid die door me heen schoot toen ik de bries hoorde

Je kunt mijn vleugels niet knippen of me laten zingen

Ik zal deze kooi breken en wegvliegen

Mijn enige koets vervoert mij

Ik heb een verre herinnering achtergelaten

De open lucht waar ik eindelijk thuis ben

De schaduwen die ik bedek

Zal alles dekken wat ik achterliet

Mijn enige limiet is nu tijd

En je kunt me niet aanraken