The Letter -

It’s been two years since I last wrote

Not since the day we first stepped off the boat

At a place called New York, Late in the spring

The start of the ending of everything

Sold my father’s gold watch, caught a train headed west

With the promise our destiny was manifest

Just we two going through territory unknown

But it was better than being alone

The land was ours, sort of felt odd

Breaking our backs while we were breaking the sod

And the summer was bad, winter was worse

Building our dreams but pneumonia struck first

In her bed, near to death, she looked radiant still

«Don't cry for me boy, for you know it’s God’s will

Just hold now my hand, let me look in your eyes

You’re the last thing I’ll see as I die.»

So I buried my heart with her in the ground

And what I have lost can never be found

Bottle in hand I’m spiraling down

Loraine come back to me, Loraine come back to me

Loraine I am broken, I pray that you’ll come back to me

Hope this finds you well, it’s spring once again

The birds have returned and the crops are all in

And the shadow has passed, but the fire remains

I know that I live cuz I still feel the pain

A young apple tree burst into bloom just today

On the spot where my lover lies resting away

And it makes me feel week and makes me feel strong

And I know my Loraine still lives on

Het is twee jaar geleden dat ik voor het laatst schreef

Niet sinds de dag dat we voor het eerst van de boot stapten

In een plaats genaamd New York, laat in de lente

Het begin van het einde van alles

Verkocht het gouden horloge van mijn vader, nam een ​​trein naar het westen

Met de belofte was ons lot duidelijk

Alleen wij twee gaan door onbekend gebied

Maar het was beter dan alleen zijn

Het land was van ons, het voelde een beetje vreemd

Onze rug breken terwijl we de zode aan het breken waren

En de zomer was slecht, de winter was erger

Onze dromen bouwen, maar longontsteking sloeg eerst toe

In haar bed, bijna dood, zag ze er nog stralend uit

"Huil niet om mij, jongen, want je weet dat het Gods wil is"

Houd nu mijn hand vast, laat me in je ogen kijken

Jij bent het laatste wat ik zal zien als ik sterf.»

Dus begroef ik mijn hart met haar in de grond

En wat ik kwijt ben, kan nooit worden gevonden

Fles in de hand, ik dwarrel naar beneden

Loraine kom terug naar mij, Loraine kom terug naar mij

Loraine Ik ben gebroken, ik bid dat je bij me terugkomt

Ik hoop dat dit je goed vindt, het is weer lente

De vogels zijn terug en de oogst is binnen

En de schaduw is voorbij, maar het vuur blijft

Ik weet dat ik leef, want ik voel nog steeds de pijn

Een jonge appelboom is vandaag in bloei gekomen

Op de plek waar mijn geliefde ligt te rusten

En ik voel me week en voel me sterk

En ik weet dat mijn Loraine nog steeds voortleeft