Never on the Mend -

My family finally lost the farm in 1955*

Great Granddad moved to town after he buried his second wife

The bank took everything for which they suffered and they built

Tried the bottle, tried the cross, but neither one could ease the guilt

When work dried up in the plains he headed north on that old railroad

With his pride left far behind, he took jobs picking crops in Idaho

And as the train rumbled down the track

He declared, «Christ, I’m never coming back

With these two hands I’ll build a new life a thousand miles away.»

Stands where he stands, ain’t never on the mend

He’ll come back at you swinging though he’s broken and he’s bent

He’ll retire to the Choir when his days are good and spent

So say hello to the Devil when you get there

Leonard was my grandpa, grew up motherless and mean

Went west into the Sandhills driving cattle at sixteen

A ninth grade education only gets a man so far

In 1942 he was drafted into the war

A pack of smokes and a shelled out beach was how he celebrated Christmas

His brother Delbert by his side whispered, 'I don’t want to die here in Japan.'

But when he spoke, his voice was calm

'We're going home, it won’t be long

But if I’m meant to die on this rock, I’m taken someone with me.'

Stands where he stands, ain’t never on the mend

He’ll come back at you swinging though he’s broken and he’s bent

He’ll retire to the Choir when his days are good and spent

So say hello to the Devil when you get there

Mijn familie verloor uiteindelijk de boerderij in 1955*

Overgrootvader verhuisde naar de stad nadat hij zijn tweede vrouw had begraven

De bank nam alles waarvoor ze leden en ze bouwden

Probeerde de fles, probeerde het kruis, maar geen van beiden kon de schuld verlichten

Toen het werk in de vlakte opdroogde, ging hij naar het noorden over die oude spoorlijn

Met zijn trots ver achter zich gelaten, nam hij banen aan om gewassen te plukken in Idaho

En terwijl de trein over het spoor denderde

Hij verklaarde: «Christus, ik kom nooit meer terug»

Met deze twee handen zal ik een nieuw leven op duizend mijl afstand opbouwen.»

Staat waar hij staat, is nooit aan de beterende hand

Hij komt terug naar je zwaaiend hoewel hij gebroken en gebogen is

Hij zal zich terugtrekken in het koor als zijn dagen goed en besteed zijn

Dus zeg hallo tegen de duivel als je er bent

Leonard was mijn opa, groeide moederloos en gemeen op

Ging naar het westen de Sandhills in om vee te drijven op 16

Een opleiding in de negende klas krijgt tot nu toe alleen een man

In 1942 werd hij opgeroepen voor de oorlog

Een pakje rook en een beschoten strand was hoe hij Kerstmis vierde

Zijn broer Delbert aan zijn zijde fluisterde: 'Ik wil hier in Japan niet sterven.'

Maar toen hij sprak, was zijn stem kalm

'We gaan naar huis, het duurt niet lang meer'

Maar als ik op deze rots moet sterven, neem ik iemand mee.'

Staat waar hij staat, is nooit aan de beterende hand

Hij komt terug naar je zwaaiend hoewel hij gebroken en gebogen is

Hij zal zich terugtrekken in het koor als zijn dagen goed en besteed zijn

Dus zeg hallo tegen de duivel als je er bent