Lullaby for the Working Man -

His best friend from childhood fell dead by his side

His last words, though I die, fight on

His enemies' blood mingled thick with his tears

His lips formed the words of a song…

The band has been outdone, by the choir

They lifted their voices on high

The priest has been shot down, because he’s a liar

The judge said he deserved to die

He began to see as the stakes slowly raised

This class struggle accomplished nothing

The rich just get richer, while the poor fight themselves

Their kids succumb to apathy

But then a man cried out among the masses

We’ll slave for the bourgeois no more

And then the bells rang out, an indication

That this cause was worth fighting for

Somewhere in between determination and too much pride

They failed to see what they were breaking up

They watched their children die for economic sanctity

But money is still deemed worthy, so it continues today

A broken shape lifted from lost liberty

He nods to the wind then turns westward

For some men seek justice while others they dream

And this world beats them both to the ground

Their fists have been worn down, by broken promises

A tattered hope ripped at the seams

A life of decency, was all they wanted

A long lasting equality

Zijn beste vriend uit zijn jeugd viel dood aan zijn zijde

Zijn laatste woorden, hoewel ik sterf, vecht door

Het bloed van zijn vijanden vermengde zich dik met zijn tranen

Zijn lippen vormden de woorden van een lied...

De band is overtroffen, door het koor

Ze verhieven hun stem in de hoogte

De priester is neergeschoten, omdat hij een leugenaar is

De rechter zei dat hij verdiende te sterven

Hij begon te zien hoe de inzet langzaam werd verhoogd

Deze klassenstrijd heeft niets opgeleverd

De rijken worden alleen maar rijker, terwijl de armen tegen zichzelf vechten

Hun kinderen bezwijken voor apathie

Maar toen schreeuwde een man tussen de massa's

We zullen niet meer zwoegen voor de bourgeois

En toen gingen de bellen, een indicatie

Dat deze zaak de moeite waard was om voor te vechten

Ergens tussen vastberadenheid en te veel trots

Ze hebben niet gezien wat ze aan het uitbreken waren

Ze zagen hun kinderen sterven voor economische heiligheid

Maar geld wordt nog steeds waardig geacht, dus het gaat vandaag door

Een gebroken vorm opgeheven uit verloren vrijheid

Hij knikt naar de wind en draait dan naar het westen

Voor sommige mannen zoeken ze gerechtigheid, terwijl anderen dromen

En deze wereld verslaat ze allebei met de grond gelijk

Hun vuisten zijn afgesleten door gebroken beloften

Een aan flarden gescheurde hoop die uit zijn voegen is gescheurd

Een leven van fatsoen, was alles wat ze wilden

Een langdurige gelijkheid