77 - The Human Experience

Your voice just slowed down the tempo

Hung up the phone now I’m feeling sentimental

Remembering them late nights in Nashville

When easy living got too hard to handle

You run but time is catching up

Sores on your skin you’re scratching blood

Tonight is everything but I know now …

Nothing.

Nothing lasts forever

All this pain and pleasure

One day we’ll surrender and let the world go by

I’ll see you at the end of one of 77

Roads that lead to heaven

Even more alive

Now the wind is carrying your ashes

Young savage, look how that lasted

Moonbeams, the truth comes in flashes

Smoke rings bring relief from disaster

I feel you here still wandering

War paint has covered everything

I feel your suffering but I know now…

Nothing.

Nothing lasts forever

All this pain and pleasure

One day we’ll surrender and let the world go by

I’ll see you at the end of one of 77

Roads that lead to heaven

Even more alive

‘Cause I’m not gonna die… ever (x3)

Je stem vertraagde gewoon het tempo

Heb de telefoon opgehangen nu voel ik me sentimenteel

Denk aan hen late nachten in Nashville

Toen gemakkelijk leven te moeilijk werd om te hanteren

Je rent maar de tijd haalt je in

Zweren op je huid waar je bloed aan krabt

Vanavond is alles, maar ik weet het nu...

Niets.

Niets duurt voor altijd

Al deze pijn en plezier

Op een dag zullen we ons overgeven en de wereld voorbij laten gaan

Ik zie je aan het einde van een van de 77

Wegen die naar de hemel leiden

Nog levendiger

Nu draagt ​​de wind je as

Jonge wilde, kijk hoe dat duurde

Moonbeams, de waarheid komt in flitsen

Rookringen brengen verlichting bij rampen

Ik voel dat je hier nog steeds ronddwaalt

Oorlogsverf heeft alles bedekt

Ik voel je lijden, maar ik weet nu...

Niets.

Niets duurt voor altijd

Al deze pijn en plezier

Op een dag zullen we ons overgeven en de wereld voorbij laten gaan

Ik zie je aan het einde van een van de 77

Wegen die naar de hemel leiden

Nog levendiger

Want ik ga niet dood... ooit (x3)