Slaves - The Holy Mountain

We know not love

Nor compassion

But endless cycles of distraction

The banality and misery

A consequence

Of the battle waged for subsistence

Brought low by crushing debt

The price we pay to ease the pain

As we fight to make it through the days

Our teeth that rot for fear of bills we cannot pay

When every day is hell in our lives

A hell of television

And malnutrition

A hell mired in the most frivolous excess

So stupid

We find solace in the shallow satisfaction

Of material goods

The opiate that is consumption

To blanket the emptiness that is our lives

I’d rather be dead

Than live this half life

This half life of debt and detriment

This fifty year obligation

Chasing the promised rewards

Of hard work

And getting nowhere

Always feeding the wealth

Of someone else

Always breaking under the mass

Of monthly payments

Facing the thinning of choices

And the cold demands of necessity

We work and survive

But never really live

We break our bodies and

Sell off our best years

To look forward to retiring with

Our savings robbed and feeding the rich

Hobbled by our creaking limbs and worn out joints

The maintenance of our aging bodies

Priced outside our means

We kennen geen liefde

Evenmin mededogen

Maar eindeloze cycli van afleiding

De banaliteit en ellende

Een gevolg

Van de strijd om het levensonderhoud

Laag gebracht door schulden te verpletteren

De prijs die we betalen om de pijn te verzachten

Terwijl we vechten om de dagen door te komen

Onze tanden rotten uit angst voor rekeningen die we niet kunnen betalen

Wanneer elke dag een hel is in ons leven

Een hel van televisie

En ondervoeding

Een hel verstrikt in de meest frivole exces

Zo dom

We vinden troost in de oppervlakkige voldoening

Van materiële goederen

Het opiaat dat consumptie is

Om de leegte die ons leven is te bedekken

Ik ben liever dood

Leef dan deze halfwaardetijd

Deze halfwaardetijd van schulden en schade

Deze vijftigjarige verplichting

Op jacht naar de beloofde beloningen

Van hard werken

En nergens komen

Altijd de rijkdom voeden

Van iemand anders

Breekt altijd onder de massa

Van maandelijkse betalingen

Geconfronteerd met het dunner worden van keuzes

En de koude eisen van noodzaak

We werken en overleven

Maar nooit echt leven

We breken ons lichaam en

Verkoop onze beste jaren

Om naar uit te kijken om mee met pensioen te gaan

Ons spaargeld beroofd en gevoed door de rijken

Gehinderd door onze krakende ledematen en versleten gewrichten

Het onderhoud van onze ouder wordende lichamen

Buiten onze middelen geprijsd