Medication #4 - The Gris Gris

When you were seventeen, we were in love

You’d hold my hand

Lived in your father’s house

Spent our days playing in the sand

You with your lovely eyes

You with your skin, your lips to kiss

You were so patient then

I was so good, better than this

Gone, gone

Long time, oh, so long ago

Gone, gone

Long time, oh, so long ago

Now you’ve forgotten me

Ran away, found a new name

But I was wondering

why everything’s changed as I stay the same

Sit in my lovely room

watching the clouds, sleeping 'til noon

Now I don’t sleep so well

All of my dreams are tied to you

Gone, gone

Long time, oh, so long ago

Gone, gone

Long time, oh, so long ago

Gone, gone

Long time, oh, so long ago

Gone, gone

Long time, oh

Toen je zeventien was, waren we verliefd

Je zou mijn hand vasthouden

Woonde in het huis van je vader

Onze dagen doorgebracht met spelen in het zand

Jij met je mooie ogen

Jij met je huid, je lippen om te kussen

Je was toen zo geduldig

Ik was zo goed, beter dan dit

Weg weg

Lang geleden, o zo lang geleden

Weg weg

Lang geleden, o zo lang geleden

Nu ben je me vergeten

Weggelopen, een nieuwe naam gevonden

Maar ik vroeg het me af

waarom alles is veranderd terwijl ik hetzelfde blijf

Zit in mijn mooie kamer

naar de wolken kijken, slapen tot de middag

Nu slaap ik niet zo goed

Al mijn dromen zijn met jou verbonden

Weg weg

Lang geleden, o zo lang geleden

Weg weg

Lang geleden, o zo lang geleden

Weg weg

Lang geleden, o zo lang geleden

Weg weg

Lang geleden, ach