Perception - The Green Leaves

Perception is reality

I’ve ran myself into a rut

I’d rather die than bloom where I’ve been planted

My sight is clouded by visions of myself drowning

Repeatedly in a bottomless swamp of misery

And self-loathing

Misery, self-loathing

There will be no miracles here

Yet another day, 24 closer to death

I can’t bear to open my eyes, let alone look ahead

You can’t see what I see, so you can’t understand

How I think

My perception is BLEAK

I’m a dead plant, stop watering me

Perceptie is realiteit

Ik ben in een sleur terechtgekomen

Ik sterf liever dan dat ik bloei waar ik ben geplant

Mijn zicht wordt vertroebeld door visioenen van mezelf die verdrinkt

Herhaaldelijk in een bodemloos moeras van ellende

En zelfhaat

Ellende, zelfhaat

Er zullen hier geen mirakels zijn

Nog een dag, 24 dichter bij de dood

Ik kan het niet verdragen mijn ogen te openen, laat staan ​​vooruit te kijken

Jij kunt niet zien wat ik zie, dus jij kunt het niet begrijpen

Hoe ik denk

Mijn perceptie is BLAK

Ik ben een dode plant, geef me geen water meer