Ghost - The Globes

Black crow perched on a wire

Calls out the names of the demons I’ve known

And his voice echoes onward

Deep through my heart, through skin and hard bone

I feel a ghost

Inside my lungs

Telling me to run

I want to feel young and hopeful

But no spark inside me will ever catch fire

When I die

I fear that I’ll die alone

If I lose my grip on the people I’ve loved

To be a ghost

Oh to be alone

With no where left for me to go

I fall back to your arms

With every day with each long night that passes by

I feel my ghost, my fears, fall into place

Zwarte kraai zat op een draad

Roept de namen op van de demonen die ik heb gekend

En zijn stem galmt verder

Diep door mijn hart, door huid en bot

Ik voel een geest

In mijn longen

Zeggen dat ik moet vluchten

Ik wil me jong en hoopvol voelen

Maar geen enkele vonk in mij zal ooit vlam vatten

Wanneer ik dood ga

Ik ben bang dat ik alleen zal sterven

Als ik mijn grip verlies op de mensen van wie ik heb gehouden

Een geest zijn

Oh om alleen te zijn

Met geen plek meer voor mij om te gaan

Ik val terug in je armen

Met elke dag met elke lange nacht die voorbijgaat

Ik voel mijn geest, mijn angsten op hun plaats vallen