In Solitude - The Faceless

Walk with me to my mountain’s top

From its vantage point

Is mourning on the faces of those who sleep?

Sleep with no dreams

Sleep with no dreams

Follow me and I will show you where to follow yourself

Follow me and I will show you where to follow yourself

In solitude above

Watching down below

Upon my shoulders

Collecting is the snow

Overwhelmed in a grievous revelation

Peering through exhausted pale eyes

Into darkness, where the antiquated lie

The winter of distress

Beneath the weight of knowledge

The frostbitten paths to salvation

Are strewn with unmarked graves

Overwhelmed in a grievous revelation

Peering through exhausted pale eyes

Into darkness, where the antiquated lie

And so I wander as the thief in the night

These lonesome footsteps

Steal only your burden

And where its weight lie

I leave the alms of truth

A proclamation falling onto deaf ears

In solitude above

Watching down below

Upon my shoulders

Collecting is the snow

Overwhelmed in a grievous revelation

Peering through exhausted pale eyes

Into darkness, where the antiquated lie

The winter of distress

Beneath the weight of knowledge

The frostbitten paths to salvation

Are strewn with unmarked graves

Overwhelmed in a grievous revelation

Peering through exhausted pale eyes

Into darkness, where the antiquated lie

And so I wander as the thief in the night

These lonesome footsteps

Steal only your burden

And where its weight lie

I leave the alms of truth

A proclamation falling onto deaf ears

Loop met me mee naar de top van mijn berg

Vanaf zijn uitkijkpunt

Is rouw op de gezichten van degenen die slapen?

Slaap zonder dromen

Slaap zonder dromen

Volg mij en ik laat je zien waar je jezelf kunt volgen

Volg mij en ik laat je zien waar je jezelf kunt volgen

In eenzaamheid hierboven

Hieronder kijken

Op mijn schouders

Verzamelen is de sneeuw

Overweldigd door een zware onthulling

Door vermoeide, bleke ogen turen

In de duisternis, waar het verouderde ligt

De winter van nood

Onder het gewicht van kennis

De bevroren paden naar redding

Zijn bezaaid met ongemarkeerde graven

Overweldigd door een zware onthulling

Door vermoeide, bleke ogen turen

In de duisternis, waar het verouderde ligt

En dus dwaal ik rond als de dief in de nacht

Deze eenzame voetstappen

Steel alleen je last

En waar zijn gewicht ligt

Ik verlaat de aalmoes van de waarheid

Een proclamatie die in dovemansoren valt

In eenzaamheid hierboven

Hieronder kijken

Op mijn schouders

Verzamelen is de sneeuw

Overweldigd door een zware onthulling

Door vermoeide, bleke ogen turen

In de duisternis, waar het verouderde ligt

De winter van nood

Onder het gewicht van kennis

De bevroren paden naar redding

Zijn bezaaid met ongemarkeerde graven

Overweldigd door een zware onthulling

Door vermoeide, bleke ogen turen

In de duisternis, waar het verouderde ligt

En dus dwaal ik rond als de dief in de nacht

Deze eenzame voetstappen

Steel alleen je last

En waar zijn gewicht ligt

Ik verlaat de aalmoes van de waarheid

Een proclamatie die in dovemansoren valt