The Everdawn -

Deprived of my treasure, my «aye"to life

My peace of mind after sunset’s occurrence

Away I walk to ye doleful masquerade

My ravening and my words becometh aghast

The sun rises high, my feelings they die

Daylight misery… (leave me be)

Another day will go astray…

Another tear in this life so grey

If you ever saw me smile

You should know I felt sick inside

O, death, with thy ebony cloak sublime

How abstract thy harvest rose doth fall

Consigned to the flames of woe in sweet modesty…

I renounce myself from the everdawn

No god is as cruel as god himself

It’s time to show the true face

No life is as dead as life itself

This earthly realm imprisons my soul

Innocence raped in the sunrise

And I watch how the beauty dies

Another day will go astray…

Another tear in this life so grey

If you ever saw me smile

You should know I felt sick inside

Another day will go astray…

Another tear in this life so grey

If you ever saw me smile

You should know I felt sick inside

Beroofd van mijn schat, mijn "aye" tot leven

Mijn gemoedsrust na het optreden van zonsondergang

Weg, ik loop naar je treurige maskerade

Mijn roofzucht en mijn woorden worden ontzet

De zon komt hoog op, mijn gevoelens sterven af

Daglicht ellende... (laat me met rust)

Een andere dag zal dwalen...

Nog een traan in dit leven zo grijs

Als je me ooit hebt zien glimlachen

Je moet weten dat ik me misselijk voelde van binnen

O, dood, met uw ebbenhouten mantel subliem

Hoe abstract uw oogst is, zal vallen

Overgeleverd aan de vlammen van wee in zoete bescheidenheid...

Ik doe afstand van de eeuwige dageraad

Geen enkele god is zo wreed als god zelf

Het is tijd om het ware gezicht te laten zien

Geen leven is zo dood als het leven zelf

Dit aardse rijk houdt mijn ziel gevangen

Onschuld verkracht in de zonsopgang

En ik kijk hoe de schoonheid sterft

Een andere dag zal dwalen...

Nog een traan in dit leven zo grijs

Als je me ooit hebt zien glimlachen

Je moet weten dat ik me misselijk voelde van binnen

Een andere dag zal dwalen...

Nog een traan in dit leven zo grijs

Als je me ooit hebt zien glimlachen

Je moet weten dat ik me misselijk voelde van binnen