Wedding Song - The Courage

It’s the end of December and everything’s different

It’s better this way, I suppose

You with your white dress and me with my stage

We both got what we wanted, I know

But Sarah, my heart is a lighthouse

And you are the captain of ships

That were wrecked on my shores

When the light was turned low

Well, I heard you’d be married, the tenth of the new year

Your sister, she told to my friend

And I overheard them and I started freaking out

Knowing I could not pretend

That this isn’t happening, this can’t be real

It’s just words on a screen, or a picture I’ve seen in the dark

'Cause I’m still holding the pieces of your heart

Well, I haven’t seen you in over a year

I can’t even remember your face

But I pray that it’s smiling as you wear the ring

Of a man who was not such a waste

As all of the games that we played in the dark

When the stakes were too much, I called the bluff

With the fold of my hand

But I’m still holding the pieces of your heart

And low, low are the ways of a man

When he can’t wash the blood off his hand

So my palms to the wind

This is the end

Of holding the pieces of your heart

My palms to the wind

This is the end

Of holding the pieces of your heart

Het is eind december en alles is anders

Het is beter op deze manier, denk ik

Jij met je witte jurk en ik met mijn podium

We hebben allebei gekregen wat we wilden, ik weet het

Maar Sarah, mijn hart is een vuurtoren

En jij bent de kapitein van schepen

Die vergingen op mijn kusten

Toen het licht gedimd was

Nou, ik hoorde dat je zou trouwen, de tiende van het nieuwe jaar

Je zus, vertelde ze aan mijn vriend

En ik hoorde ze en ik begon gek te worden

Wetende dat ik niet kon doen alsof

Dat dit niet gebeurt, kan niet echt zijn

Het zijn maar woorden op een scherm of een foto die ik in het donker heb gezien

Omdat ik nog steeds de stukjes van je hart vasthoud

Nou, ik heb je al meer dan een jaar niet gezien

Ik kan je gezicht niet eens herinneren

Maar ik bid dat het lacht als je de ring draagt

Van een man die niet zo'n verspilling was

Zoals alle games die we in het donker speelden

Toen de inzet te hoog was, callde ik de bluf

Met de vouw van mijn hand

Maar ik houd nog steeds de stukjes van je hart vast

En laag, laag zijn de manieren van een man

Als hij het bloed niet van zijn hand kan wassen

Dus mijn handpalmen tegen de wind

Dit is het einde

Van het vasthouden van de stukjes van je hart

Mijn handpalmen tegen de wind

Dit is het einde

Van het vasthouden van de stukjes van je hart