To Dust - The Collection

Teacher, you had mentioned me on the way to the dead sea

You said that You’d make the blind to see after three days

So I saw what I’d gotten into, and fell into a lions den

You can close every single mouth that they raise

Well, I remember when you’d dance with me

In the mud so ever frequently

Yeah, I didn’t wash my feet for weeks

For fear that the muddy healing would rub off

If You’d heal my brother

Will we know if he’s supposed to live, or die, or both?

And will he come home after three days?

Well, I used to not love You, but I changed my mind

And if that happened once, could it happen twice?

And how many times can I «still have faith»?

'Cause You are forever

And if we brave this weather

You go and walk across the water

To keep me from drowning to the bottom

Where he was laid

Beneath the falls and waves

Well I was staring, looking back out the keyhole of my door

You saw that I had seen You, and I fell to the floor

You were dancing with the children and loving all the broken

And I was too scared to come out

And then You busted through my doorway

And it seemed so very violent

But peaceful words came out and silenced all my silence

And I realized that the knowledge that I thought that I had known

Was nothing compared to You coming to my home

So maybe when I’m dead, You will answer all the questions

That all of us explained though we knew we didn’t know them

And wonder why true love would demand that death must be the cure?

So even if my anger and my pain have all continued

It could quickly fade if I’d receive a touch from You

And I would be content to forget everything I’ve known

To fall asleep right now, for good before Your throne

Leraar, u had het over mij op weg naar de Dode Zee

U zei dat U de blinden na drie dagen zou laten zien

Dus ik zag waar ik aan begonnen was en viel in een leeuwenkuil

Je kunt elke mond die ze opsteken sluiten

Nou, ik herinner me dat je met me zou dansen

Zo vaak in de modder

Ja, ik heb mijn voeten wekenlang niet gewassen

Uit angst dat de modderige genezing eraf zou wrijven

Als U mijn broer zou genezen

Zullen we weten of hij zou moeten leven, of sterven, of beide?

En komt hij na drie dagen thuis?

Nou, ik hield niet van je, maar ik ben van gedachten veranderd

En als dat één keer is gebeurd, kan het dan twee keer gebeuren?

En hoe vaak kan ik «nog vertrouwen hebben»?

Omdat je voor altijd bent

En als we dit weer trotseren

Je gaat en loopt over het water

Om te voorkomen dat ik tot op de bodem verdrink

Waar hij werd gelegd

Onder de watervallen en golven

Nou, ik staarde en keek terug uit het sleutelgat van mijn deur

Je zag dat ik je had gezien, en ik viel op de grond

Je danste met de kinderen en hield van alle gebrokenen

En ik was te bang om eruit te komen

En toen brak U door mijn deuropening

En het leek zo erg gewelddadig

Maar er kwamen vredige woorden uit en brachten al mijn stilte tot zwijgen

En ik besefte dat de kennis waarvan ik dacht dat ik die had gekend

Was niets vergeleken met dat jij naar mijn huis kwam

Dus als ik dood ben, beantwoord jij misschien alle vragen

Dat legden we allemaal uit, hoewel we wisten dat we ze niet kenden

En vraag me af waarom ware liefde zou eisen dat de dood de remedie moet zijn?

Dus zelfs als mijn woede en mijn pijn allemaal zijn doorgegaan

Het kan snel vervagen als ik een aanraking van jou zou krijgen

En ik zou tevreden zijn om alles te vergeten wat ik heb geweten

Om nu meteen in slaap te vallen, voorgoed voor Uw troon