The Silence - The Collection

Another knot of dreams

They keep chewing up my sleep

And spitting out my whole work-week every morning

Well this city is a sea

And its undertow grabbed me

And dragged me off into the deep without a warning

I’m longing for the silence, a field to lay my head

Where the engines and the sirens are no longer my debt

And I can finally hear my conscience, listen close to what it said:

«If you don’t make your bed, you don’t have to lie in it.»

And in the morning when I rise

Every step’s a compromise:

Motor fumes, and burning eyes, and drunken violence

Through the city, tall as trees

Hydrant rivers fill the street

And I can hear the birds and bees in the next apartment

I’m longing for the silence, a field to lay my head

Where the engines and the sirens are no longer my debt

And I can finally hear my conscience, listen close to what it said:

«If you don’t make your bed, you don’t have to lie in it.»

I’ve got my backpack and my tent

And a thumb pointing to heaven

And a couple bucks to spend if I get hungry

This land demands no rent

Though the air I breathe is lent

And the sun is so quiet as it shines on me

I’m longing for the silence, a field to lay my head

Where the engines and the sirens are no longer my debt

And I can finally hear my conscience, listen close to what it said:

«If you don’t make your bed, you don’t have to lie in it.»

If you don’t make your bed, you don’t have to lie in it

Weer een hoop dromen

Ze blijven mijn slaap opeten

En elke ochtend mijn hele werkweek uitspugen

Nou, deze stad is een zee

En de onderstroom greep me

En sleepte me zonder waarschuwing de diepte in

Ik verlang naar de stilte, een veld om mijn hoofd neer te leggen

Waar de motoren en de sirenes niet langer mijn schuld zijn

En ik kan eindelijk mijn geweten horen, goed luisteren naar wat het zei:

"Als je je bed niet opmaakt, hoef je er niet in te liggen."

En 's ochtends als ik opsta

Elke stap is een compromis:

Motordampen, brandende ogen en dronken geweld

Door de stad, hoog als bomen

Brandkranen vullen de straat

En ik kan de vogels en bijen horen in het volgende appartement

Ik verlang naar de stilte, een veld om mijn hoofd neer te leggen

Waar de motoren en de sirenes niet langer mijn schuld zijn

En ik kan eindelijk mijn geweten horen, goed luisteren naar wat het zei:

"Als je je bed niet opmaakt, hoef je er niet in te liggen."

Ik heb mijn rugzak en mijn tent

En een duim die naar de hemel wijst

En een paar dollar om uit te geven als ik honger krijg

Dit land vraagt ​​geen pacht

Hoewel de lucht die ik inadem wordt uitgeleend

En de zon is zo stil als hij op mij schijnt

Ik verlang naar de stilte, een veld om mijn hoofd neer te leggen

Waar de motoren en de sirenes niet langer mijn schuld zijn

En ik kan eindelijk mijn geweten horen, goed luisteren naar wat het zei:

"Als je je bed niet opmaakt, hoef je er niet in te liggen."

Als je je bed niet opmaakt, hoef je er niet in te liggen