The Doubtful One - The Collection

Brother Thomas, did you walk away from Jesus wondering if it was all a dream?

Did all your doubts creep back and tell you that your fingers hadn’t ever

touched a single thing?

Cause I have read that story so many times where you healed that man and he

could see perfectly again

But in between it reads that all he saw were men as trees, and that’s all that

seems to cloud my vision

Cause all the friends I have have never ever ever met you

Does that mean that they deserve to die?

But I heard once that you came here as love for all of us

And not to pull the wood from out of our eyes

My mother, she was always working in the yard growing life from your sun and

from her dirt

So I would read those words but nothing ever seemed to grow except my lonely

brother’s hurt

Oh holy preacher, did you ever think that maybe there was more to life than

dying in a pew?

Isn’t this whole world just hell enough for all of us, do you have to murder

them for all the things they do

Cause all the friends I know have never ever heard you speak and I know when

you speak it brings up life

So would you, pretty please, come speak to all of them and me, growing us

collectively into your wife

Lead me to the mountain, write it out on those stone tablets what it is that

you decide’s the truth

But I think I want my hands to bleed from loving, not from condemning

Isn’t love what he would have us do?

All my friends and I, we have stolen, we have lied, and we have looked upon

each other full of lust

But you carried your cross when it seemed that I was lost, so I know that you

could carry all of us

Broeder Thomas, liep u weg van Jezus terwijl u zich afvroeg of het allemaal een droom was?

Gingen al je twijfels terug en vertelden je dat je vingers dat nooit hadden gedaan?

één ding aangeraakt?

Want ik heb dat verhaal zo vaak gelezen waarin je die man en hij genas

kon weer perfect zien

Maar ertussenin staat dat alles wat hij zag mensen waren als bomen, en dat is alles

lijkt mijn visie te vertroebelen

Want alle vrienden die ik heb, hebben jou nog nooit ontmoet

Betekent dit dat ze het verdienen om te sterven?

Maar ik heb eens gehoord dat je hier kwam als liefde voor ons allemaal

En niet om het hout uit onze ogen te trekken

Mijn moeder, ze was altijd aan het werk in de tuin om leven te kweken van jouw zon en

van haar vuil

Dus ik zou die woorden lezen, maar niets leek ooit te groeien behalve mijn eenzame

broer is gewond

Oh heilige prediker, heb je ooit gedacht dat er misschien meer in het leven was dan?

sterven in een kerkbank?

Is deze hele wereld niet al hel genoeg voor ons allemaal, moet je moorden

voor alle dingen die ze doen

Want alle vrienden die ik ken, hebben je nog nooit horen spreken en ik weet wanneer

je spreekt, het brengt leven naar boven

Dus zou je, alsjeblieft, willen komen praten met hen allemaal en met mij, ons laten groeien

collectief in je vrouw

Leid me naar de berg, schrijf op die stenen tafelen wat dat is

jij beslist dat het de waarheid is

Maar ik denk dat ik wil dat mijn handen bloeden van liefhebben, niet van veroordelen

Is liefde niet wat hij ons wil laten doen?

Al mijn vrienden en ik hebben gestolen, we hebben gelogen en we hebben gekeken

elkaar vol lust

Maar je droeg je kruis toen het leek alsof ik verdwaald was, dus ik weet dat jij

zou ons allemaal kunnen dragen