The Borrowers - The Collection

I woke up this morning, the pale light warming

my songs were all broken from trying to move mountains

and I couldn’t seem to piece them back together with heart

but great heron landed where all light was absent

where hares burrow, birds borrow twigs for their nests

and the trees open branches to greet the great morning sky

they asked me:

«Son of man, where is your rib?

and son of man, where are your clothes?

son of man, where is that fruit?

ah, no one knows!»

We planted our fields in hopes of return

but our tales got tied and the fields were all burned

and momma fox caught us and scolded us all for our pride

she said «He took your chains, and he left them behind

with no more attached to keep you by his side

didn’t you think that maybe you were already free?»

Son of man, when have you lived?

Son of man, when will you go?

son of man, is it your choice?

Oh, I don’t know anything at all — What a relief

Ik werd vanmorgen wakker, het bleke licht verwarmde

mijn liedjes waren allemaal kapot door te proberen bergen te verzetten

en ik kon ze niet met hart en ziel in elkaar zetten

maar grote reiger landde waar alle licht afwezig was

waar hazen graven, lenen vogels takjes voor hun nest

en de bomen openen takken om de grote ochtendhemel te begroeten

zij vroegen mij:

«Mensenzoon, waar is je rib?

en mensenzoon, waar zijn je kleren?

mensenzoon, waar is die vrucht?

ach, niemand weet het!»

We plantten onze velden in de hoop op terugkeer

maar onze verhalen raakten gebonden en de velden waren allemaal verbrand

en mama vos betrapte ons en schold ons allemaal uit vanwege onze trots

zei ze: "Hij nam je kettingen en liet ze achter

zonder meer gehecht om jou aan zijn zijde te houden

dacht je niet dat je misschien al vrij was?»

Mensenzoon, wanneer heb je geleefd?

Mensenzoon, wanneer ga je?

mensenzoon, is het jouw keuze?

Oh, ik weet helemaal niets. Wat een opluchting