Birds - The Collection

I’ve held birds with broken wings

Between all my changing leaves

Keep my branches strong to hold their perch

But my roots can’t seem to quench my thirst

And the birds hate us naked trees

It’s our honesty that makes them leave

While the dark flock hovers

Wondering what would help me keep my big mouth shut

And I will always tame my mind

What hand grafts us to what vine?

While the stars quietly speak

Of mystery

Or futility

Which will keep me steady on my feet?

You have built nests from all of my bark

For too long to tell us apart

But my branches always seem to break

When I look for you inside their shapes

And the earth will never tame its mind

What foot crushed us to what wine?

While the ocean loudly speaks

Of creativity

Or vanity

But which will keep me steady on my feet?

But they say, «You ask too many questions

You start too many fires

You dream of resurrection

But you’re too scared to die»

Ik heb vogels met gebroken vleugels vastgehouden

Tussen al mijn veranderende bladeren

Houd mijn takken sterk om hun stok vast te houden

Maar mijn wortels kunnen mijn dorst niet lessen

En de vogels haten ons naakte bomen

Het is onze eerlijkheid die ervoor zorgt dat ze vertrekken

Terwijl de donkere kudde zweeft

Vraag me af wat me zou helpen mijn grote mond dicht te houden

En ik zal mijn geest altijd temmen

Welke hand ent ons op welke wijnstok?

Terwijl de sterren zachtjes spreken

Van mysterie

Of zinloosheid

Wat houdt me stevig op de been?

Je hebt nesten gebouwd van al mijn schors

Te lang om ons uit elkaar te houden

Maar mijn takken lijken altijd te breken

Als ik je zoek in hun vormen

En de aarde zal haar geest nooit temmen

Welke voet verpletterde ons tot welke wijn?

Terwijl de oceaan luid spreekt

Van creativiteit

Of ijdelheid

Maar wat houdt me stevig op de been?

Maar ze zeggen: «Je stelt te veel vragen

Je maakt te veel branden

Je droomt van opstanding

Maar je bent te bang om te sterven»