Somebody Out There - The Calling

Well the scene begins, a little girl is crying

And the light in the hallway is dim

And she sits right back, thinks of the reason

Why nothing will fall into place

She gets more and more curious with every day

More furious in every way

And she screams out loud,

«Why's it happening to me?»

And the answer is «It's meant to be»…

Well she’s on her knees

And begging please

She wonders if there’s somebody out there

To make things wrong

To make things right

It might be That there’s somebody out there

She moves amongst the crowd,

The people they walk by She questions why they’ll have to die

If it’s part of our lives,

So beautiful and precious

She knows that she shouldn’t be afraid

Of all this…

There’s times that she hates you

There’s times that she thanks you

And hope that you might understand

It gets hard down here

So many things to fear

But it’s all just a sign that you’re near…

Nou, de scène begint, een klein meisje huilt

En het licht in de gang is gedimd

En ze leunt achterover, bedenkt de reden

Waarom niets op zijn plaats zal vallen

Ze wordt met de dag nieuwsgieriger

In alle opzichten woedender

En ze schreeuwt hardop,

"Waarom overkomt het mij?"

En het antwoord is «Het is de bedoeling»…

Nou, ze zit op haar knieën

En smeken alsjeblieft

Ze vraagt ​​zich af of er iemand is?

Om dingen verkeerd te maken

Om dingen goed te maken

Het kan zijn dat er iemand is

Ze beweegt zich tussen de menigte,

De mensen waar ze langs lopen Ze vraagt ​​zich af waarom ze moeten sterven

Als het deel uitmaakt van ons leven,

Zo mooi en kostbaar

Ze weet dat ze niet bang hoeft te zijn

Van dit alles...

Er zijn tijden dat ze je haat

Er zijn tijden dat ze je bedankt

En hoop dat je het misschien begrijpt

Het wordt hier moeilijk

Zoveel dingen om bang voor te zijn

Maar het is allemaal slechts een teken dat je in de buurt bent...