The Twa Corbies - Teufelstanz

As I was walking all alane,

I heard twa corbies making a mane;

The tane unto the t’other say,

«Where sall we gang and dine to-day?»

«In behint yon auld fail dyke,

I wot there lies a new slain knight;

And naebody kens that he lies there,

But his hawk, his hound, and his lady fair.

His hound is to the hunting gane,

His hawk to fetch the wild-fowl hame,

His lady’s ta’en another mate,

So we may mak our dinner sweet.

Ye’ll sit on his white hause-bane,

And I’ll pike out his bonny blue een;

Wi ae lock o his gowden hair

We’ll theek our nest when it grows bare.

There is mony a one for him makes mane,

But nane sall ken where he is gane;

Oer his white banes, when they are bare,

The wind sall blaw for evermair".

Terwijl ik helemaal alleen liep,

Ik hoorde twee corbies manen maken;

De tane tot de andere zeggen,

"Waar zullen we vandaag samenkomen en dineren?"

«In achter yon auld fail dijk,

Ik weet dat er een nieuwe gedode ridder ligt;

En niemand weet dat hij daar ligt,

Maar zijn havik, zijn hond en zijn dame zijn mooi.

Zijn hond is voor de jacht,

Zijn havik om de wilde gevogelte hame te halen,

Zijn vrouw heeft een andere partner,

Dus we kunnen ons diner zoet maken.

Gij zult op zijn witte hause-bane zitten,

En ik pik zijn bonny blue een uit;

Wi ae lock o zijn gothed hair

We maken ons nest schoon als het kaal wordt.

Er is geld, een voor hem maakt manen,

Maar nane sall ken waar hij is;

Oer zijn witte banes, als ze kaal zijn,

De wind zal eeuwig blazen".