Eternal Flame - Tethra

It seems like every time I feel nothing more is real

I’m alone again in the end, waking up to this madness

Underneath the stars, I’ve found the deepest scars

The darkest parts of me, now I can see

Who I’ve come to be

, sadness eats away

It’s too hard to bear, living in this terror

There’s a place inside, I have learned to hide

I’m better on my own, alone

This agony, in me

Maybe one day

I’ll wake up without a blanket

If I still feel like this tomorrow

Will I find in sorrow?

Will I ever know, (ever know)

Why love feels like home?

I don’t want your sympathy

You wouldn’t understand

How it hurts, oh, how it hurts

To be me!

Again I’m on my own

Sinking like a stone

I’m left in agony

For all the world to see

So here I’m at the end

I cannot pretend

Broken from the

Cut open my own heart

If I still feel like this tomorrow

Will I in sorrow?

Will I ever know, (ever know)

Why love feels like home?

(Feels like home!)

Why must your love

Feel just like home?

Decay

Descend

My ship is sinking with no shine of shore

The terror and panic

My survival no more

Swim against the tides

Despite the wretchedness they provide

in the water

I will not meet this fate

If the pain inside me must remain

Let it reignite my eternal flame

To illuminate a skyline that will guide me out

Even if it means I must be alone

Forward and backward, time keeps moving on

Sorrow will leave me forever

Sorrow will leave me forever

Het lijkt alsof elke keer dat ik voel dat niets meer echt is

Ik ben uiteindelijk weer alleen en word wakker met deze waanzin

Onder de sterren heb ik de diepste littekens gevonden

De donkerste delen van mij, nu kan ik zien

Wie ik ben geworden

, verdriet vreet weg

Het is te moeilijk om te verdragen, in deze terreur te leven

Er is een plek binnenin, ik heb geleerd om me te verbergen

Ik ben beter in mijn eentje, alleen

Deze pijn, in mij

Misschien op een dag

Ik word wakker zonder deken

Als ik me morgen nog zo voel

Zal ik verdriet vinden?

Zal ik het ooit weten, (ooit weten)

Waarom voelt liefde als thuis?

Ik wil je medeleven niet

Je zou het niet begrijpen

Hoe het pijn doet, oh wat doet het pijn

Om mij te zijn!

Ik sta er weer alleen voor

Zinkend als een steen

Ik blijf in doodsangst

Voor de hele wereld om te zien

Dus hier ben ik aan het einde

Ik kan niet doen alsof

Gebroken van de

Snijd mijn eigen hart open

Als ik me morgen nog zo voel

Zal ik verdriet hebben?

Zal ik het ooit weten, (ooit weten)

Waarom voelt liefde als thuis?

(Voelt als thuis!)

Waarom moet je liefde?

Voel je je net als thuis?

Verval

Afdalen

Mijn schip zinkt zonder glans van de kust

De terreur en paniek

Mijn overleving niet meer

Zwem tegen de getijden in

Ondanks de ellende die ze bieden

in het water

Ik zal dit lot niet ontmoeten

Als de pijn in mij moet blijven

Laat het mijn eeuwige vlam opnieuw ontsteken

Om een ​​skyline te verlichten die me naar buiten leidt

Zelfs als het betekent dat ik alleen moet zijn

Vooruit en achteruit, de tijd gaat verder

Verdriet zal me voor altijd verlaten

Verdriet zal me voor altijd verlaten