Долбит! долбит! долбит! - TERROR LETOV

Я помню время детство, бремя бегства, было тесно

Что такое генста было дико всем так интересно

Не находил места глядя на дядю на мерседесах

Будто бы в знаки протеста ожидал в жизни замесов

Ган драгс это страсть, только деньги, только власть

Нахуй твой талант еблан, ведь ты его не смог продать

И год за годом мутим воду, Сброду меня не понять

Быть надо сильным, инфантильность на душе будто печать

Воу, для тебя культара словно тадж махалу вымя,

Но купюры даже дуре или хмурым дали имя

В дали видел свет, но тьма надежду заменила гневом

И сомненья лезут под кожу как иглы в ногти пленным

Детство бедно на пиздец, там нету зла и забияк,

Но глубоко раны и трамвы, видимо кладмэн мудак

Я вглубь себя по новой рою, видишь шрамы на руках

Любовь пропала, не сказала что же именно не так

И хуй забить на путь табу, ушла ведь из-под ног земля

Рефлексии за место флекса, кросс от самого себя

Не убегаю от проблем, как крысы с корабля

Не важно высоко подняться, важно сука что с нуля

Оу черт, канитель, убирает меня в хлам

Доводит до ручки, долбит, долбит, долбит по мозгам

Не пиздите про мораль, базар о трипе, о деньгах

Доводит до ручки, долбит, долбит, долбит по мозгам

Нахуй ваши царства, на костях себе построю храм

Доводит до ручки, долбит, долбит, долбит по мозгам

И посрать, что скажут, ведь мой, что я построил сам

Доводит до ручки, долбит, долбит, долбит по мозгам

Куплет 2

НАверно легче найти тайный смысл в Еве, честно

И Дёрдену в клубе бойцовском сломать с вертухи челюсть

И, возможно, королеве снежной достучаться в сердце

Будет проще, чем вкурить, что на уме запрятал Terra

Кара моя — паранойя, водопадом с моих скважин

Хватит глупых игр, Терра, меры нет — сыграешь в ящик

Devil Shit как Devil Jin, нашел себя внутри бошки,

Но Где мой сквад?

где мой блант?

Где мой глак?

где мой стиль?

Как сквозь пальцы порох — время, на развалинах империй

Что в душе пылают от огня надежды, как Помпея

Аналогично горит мост, походу нет пути назад

В святыню своих страх пошел с ником Герострат

А реперы мутят вещи хлеще секты, ловят бабос,

А я ловлю лишь ярость, ярость, ярость, блять, и передоз

И надо всё как у людей, борзей, но эти фразы до рвоты

Поменял за год 3 квартиры, 4 работы

Я на нытьё не падкий, но так гадко, что в душе осталось

Алко, драги не забрали — не убьёт и старость

Чувство превосходства убивает слабость, что закралась

Это я — всё тот же демон, и это всё та же ярость

Ik herinner me de tijd van mijn kindertijd, de last van vluchten, het was druk

Wat gensta is, was enorm interessant voor iedereen

Ik kon geen plek vinden om naar mijn oom in een Mercedes te kijken

Als protest verwachtte hij kneden in het leven

Gun drags is passie, alleen geld, alleen macht

Fuck je verdomde talent, want je kon het niet verkopen

En jaar na jaar vertroebelen we de wateren, het gepeupel kan me niet begrijpen

Je moet sterk zijn, infantilisme op de ziel is als een zegel

Wauw, voor jou is Kultara als een taj mahalu uier,

Maar bankbiljetten gaven zelfs een dwaas of een sombere naam

Ik zag licht in de verte, maar duisternis verving hoop door woede

En twijfels kruipen onder de huid als naalden in de nagels van gevangenen

De kindertijd is armoedig, er is geen kwaad en bullebak,

Maar diepe wonden en trams, blijkbaar een geklede klootzak

Ik ga diep in mezelf in een nieuwe zwerm, je ziet de littekens op mijn armen

Liefde verdween, zei niet wat er precies aan de hand was

En fuck the taboe onderweg, want de aarde is onder de voeten vandaan

Reflecties voor de plaats van flex, kruis van jezelf

Ik loop niet weg voor problemen zoals ratten van een schip

Het is niet belangrijk om hoog te stijgen, het is belangrijk om vanaf nul te beginnen

Oh verdomme, de rompslomp, zet me in de prullenbak

Brengt naar het handvat, hamers, hamers, hamers op de hersenen

Praat niet over moraliteit, de bazaar gaat over uitstapjes, over geld

Brengt naar het handvat, hamers, hamers, hamers op de hersenen

Fuck jullie koninkrijken, ik bouw een tempel op mijn botten

Brengt naar het handvat, hamers, hamers, hamers op de hersenen

En het kan me niet schelen wat ze zeggen, want het is van mij dat ik zelf heb gebouwd

Brengt naar het handvat, hamers, hamers, hamers op de hersenen

Vers 2

Eerlijk gezegd is het misschien gemakkelijker om een ​​geheime betekenis in Eve te vinden

En breek de kaak van Durden in de vechtclub

En misschien de koningin van de sneeuw om door te dringen tot het hart

Het zal gemakkelijker zijn dan te drinken wat Terra in zijn hoofd heeft verborgen

Mijn straf is paranoia, als een waterval uit mijn bronnen

Genoeg domme spelletjes, Terra, er is geen maat - je speelt in de doos

Devil Shit, zoals Devil Jin, bevond zich in het hoofd

Maar waar is mijn team?

waar is mijn bot?

Waar is mijn oog?

waar is mijn stijl?

Als buskruit door vingers - tijd, op de ruïnes van rijken

Wat in de ziel brandt van het vuur van hoop, zoals Pompeius

Evenzo brandt de brug, er is geen weg terug

Herostratus ging met de bijnaam naar het heiligdom van zijn angst

En de rappers wakkeren dingen aan die erger zijn dan een sekte, ze vangen babo's,

En ik vang alleen woede, woede, woede, verdomme, en een overdosis op

En je hebt alles nodig zoals mensen, windhonden, maar van deze zinnen moet je overgeven

Veranderde 3 appartementen, 4 banen in een jaar

Ik ben niet hebzuchtig om te zeuren, maar het is zo walgelijk dat het in mijn ziel blijft

Alco, de dreggen hebben niets weggenomen - ouderdom zal niet doden

Het gevoel van superioriteit doodt de zwakte die erin is geslopen

Ik ben het - nog steeds dezelfde demon, en het is nog steeds dezelfde woede